Аз-Зумар сүрәсе — Аять 67

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Кәдәрү» — бәяләү, хөрмәтләү, зурлау.

— «Кабдатуһ» — Аның кулында тоту, эләктерү.

— «Мәтвиййәт» — төрү, җыю, катлау.

Аять тәфсире:

Бу мөшрикләр Аллаһны тиешенчә зурламадылар һәм Аңа хак бәя бирмәделәр. Чөнки алар Аңа тиңдәшләр куштылар — үзләре кебек ярдәмгә мохтаҗ, зәгыйфь мәхлукларны Аның белән тиңләштереп гыйбадәт кылдылар. Ә бит Аллаһның кодрәте шундый бөек ки, Кыямәт көнендә бөтен Җир — таулары, диңгезләре, агачлары белән — Аның кулында тотылган бер уч кебек булыр. Җиде кат күкләр дә Аның уң кулында төргәләнгән кәгазь кебек булырлар. Бу — Аллаһның бөеклегенә һәм кодрәтенә ишарә. Әмма без бу сыйфатларны Аңа лаеклы рәвештә генә раслыйбыз, аларның ничеклеген сорамыйбыз һәм бернәрсәгә дә охшатмыйбыз. Аллаһ — һәр кимчелектән пакь, Ул мөшрикләрнең Аңа тиңдәш кушуларыннан бик югары.

Аятьтән алынган файдалар:

Бу аять безгә Аллаһның бөеклеге хакында уйланырга өнди. Әгәр дә бөтен галәм — Җир һәм күкләр — Аның кулында бер уч кебек булса, безнең бәләкәй проблемаларыбыз, борчуларыбыз Аның өчен никадәр җиңел! Безгә генә Аллаһка ышанып, Аңа гына таянырга кирәк. Мөшрикләрнең Аллаһка тиңдәш кушулары — зур наданлык, чөнки бернинди мәхлук та Аңа охшамас. Безнең бурычыбыз — Аллаһны тиешенчә зурлау, Аның кодрәтен тану һәм гыйбадәтне тик Аңа гына багышлау.