Sura An-Nisa — Aya 165

Maana za maneno:

• Mubashshirina: Wenye kubashiria wema na thawabu kwa waumini.
• Mundhirina: Wenye kuonya na kuhadharisha juu ya adhabu kwa wakanifu.
• Hujja: Hoja au udhuru wa kujitetea.

Tafsiri ya Aya:

Mwenyezi Mungu Aliwatuma Mitume wake kwa waja wake, hali wakiwa ni wabashiri wanaoleta khabari njema kwa wale wanaoamini na kufuata mwongozo, na waonyaji wanaoogofya wale wanaoikanya haki na kufanya maasi. Na lengo la kupelekwa kwa Mitume hawa ni kukata hoja na kuondoa udhuru wa wanadamu wasiwe na hoja ya kujitetea mbele ya Mwenyezi Mungu Siku ya Kiyama, kwa kusema: "Hatukupata mwongozo wala mtu wa kutubashiria wala kutuonya." Basi kwa kupelekwa kwa Mitume, hoja yao inakatika na udhuru wao unakwisha, kwa kuwa Mwenyezi Mungu hatowaadhibu waja wake kabla ya kuwafikishia hoja kupitia kwa Mitume wake. Na Mwenyezi Mungu ni Mwenye nguvu na uweza usio na mshindani, hawezi kushindwa katika jambo lolote analolitaka, naye ni Mwenye hekima katika uendeshaji wake wa mambo, anayoweka kila kitu katika nafasi yake ipasavyo.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Uthibitisho wa rehema ya Mwenyezi Mungu kwa waja wake, kwa kuwa hakuwatesa mpaka akawatangulizia hoja kupitia kwa Mitume.
2. Uthibitisho wa haki ya Mwenyezi Mungu ya kuwaadhibu wale wanaokataa baada ya kufikishiwa hoja, kwa kuwa amekamilisha uongozi wake.
3. Kuwa Mitume wana jukumu la kubashiria na kuonya, na hii ni mwongozo kwa wafuasi wao wa kufuata njia hiyo katika kuitakikana kwa wengine.
4. Uthibitisho wa sifa za Mwenyezi Mungu: Al-Aziz (Mwenye nguvu) na Al-Hakim (Mwenye hekima), ambavyo vinamfanya kuwa mwenye kutendakazi kwa usahihi na hekima katika kupeleka Mitume.
5. Kukamilika kwa hoja ya Mwenyezi Mungu juu ya waja wake, kwa hiyo hakuna udhuru kwa mtu yeyote Siku ya Kiyama.