ซูเราะฮฺ อัน-นิซาอ์ — อายะฮฺ 165

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• مُبَشِّرِينَ (มุบัชชิรีน) = ผู้ประกาศข่าวดี (แก่ผู้ศรัทธาและปฏิบัติความดี)
• مُنذِرِينَ (มุนซิรีน) = ผู้ตักเตือนและทำให้หวาดกลัว (แก่ผู้ปฏิเสธศรัทธาและทำความชั่ว)
• حُجَّةٌ (ฮุจญะฮ์) = ข้ออ้างหรือเหตุผลที่ใช้โต้แย้ง
• عَزِيزًا (อะซีซัน) = ผู้ทรงอำนาจยิ่งใหญ่ ผู้ทรงชนะเหนือทุกสิ่ง ไม่มีผู้ใดขัดขวางพระประสงค์ของพระองค์ได้
• حَكِيمًا (ฮะกีมัน) = ผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงรอบรู้ในการวางแผนและจัดการทุกสิ่งอย่างเหมาะสม

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงส่งบรรดาร่อซูล (ศาสนทูต) มายังมนุษย์เป็นลำดับต่อเนื่องกัน โดยพวกเขามีหน้าที่หลักสองประการ คือ ประกาศข่าวดีแก่ผู้ศรัทธาและปฏิบัติความดีว่าจะได้รับผลบุญและความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่ในปรโลก และตักเตือนผู้ปฏิเสธศรัทธาและทำความชั่วให้หวาดกลัวต่อการลงโทษอันเจ็บปวด

พระองค์ทรงส่งบรรดาร่อซูลมาเพื่อตัดข้ออ้างของมนุษย์ทั้งหลาย กล่าวคือ เพื่อไม่ให้ใครสามารถกล่าวอ้างต่ออัลลอฮ์ในวันกิยามะฮ์ได้ว่า “พระองค์มิได้ทรงส่งผู้ชี้นำทางหรือผู้ตักเตือนมายังเรา หากพระองค์ทรงส่งมา เราก็จะศรัทธาและปฏิบัติตาม” ดังนั้น เมื่อบรรดาร่อซูลได้ถูกส่งมายังมนุษย์แล้ว ข้ออ้างดังกล่าวก็สิ้นสุดลง และมนุษย์ทุกคนที่ได้รับคำเชิญชวนจะต้องรับผิดชอบต่อการตัดสินใจของตนเอง

อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ทรงอำนาจยิ่งใหญ่ ไม่มีผู้ใดสามารถขัดขวางพระประสงค์หรือหลบหนีจากการลงโทษของพระองค์ได้ และพระองค์ทรงเป็นผู้ทรงปรีชาญาณในการจัดการทุกสิ่ง รวมถึงการส่งบรรดาร่อซูลในเวลาที่เหมาะสมและแก่มนุษยชาติแต่ละกลุ่ม ซึ่งล้วนอยู่บนพื้นฐานของความยุติธรรมและพระปัญญาอันสมบูรณ์

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษย์: การส่งบรรดาร่อซูลมาเป็นหลักฐานยืนยันถึงความเมตตาอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ ที่ไม่ทรงปล่อยให้มนุษย์หลงทางโดยปราศจากคำแนะนำ และไม่ทรงลงโทษผู้ใดโดยปราศจากการเตือนก่อน
2. ความยุติธรรมอันสมบูรณ์ของอัลลอฮ์: อัลลอฮ์จะไม่ลงโทษใครจนกว่าจะได้ส่งผู้เตือนมายังพวกเขาแล้ว ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความยุติธรรมที่สมบูรณ์แบบของพระองค์
3. ความรับผิดชอบของมนุษย์: เมื่อเราได้รับรู้ถึงคำสอนของอิสลามผ่านทางร่อซูลและคัมภีร์อัลกุรอานแล้ว เราจึงไม่อาจมีข้ออ้างใด ๆ ต่ออัลลอฮ์ได้ เราจึงต้องรีบเร่งในการปฏิบัติตามคำสั่งใช้และละเว้นจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม
4. ความสำคัญของการประกาศข่าวดีและการตักเตือน: ทั้งสองสิ่งนี้เป็นเสาหลักของการเผยแผ่ศาสนา เราควรเชิญชวนผู้อื่นสู่อิสลามด้วยการให้ความหวังในความเมตตาของอัลลอฮ์ พร้อมกับการตักเตือนให้เกรงกลัวต่อการลงโทษของพระองค์
5. ความมั่นใจในพระปัญญาของอัลลอฮ์: ทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกำหนด ล้วนอยู่บนพื้นฐานของพระปรีชาญาณ แม้เราจะไม่เข้าใจเหตุผลเบื้องหลังในบางเรื่องก็ตาม เราจึงควรวางใจและมอบหมายกิจการทั้งหมดแด่พระองค์