نساء سۈرىسى — ئايەت 73

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «فَضْلٌ»: ئاللاھنىڭ ئاتا قىلغان ئارتۇقچىلىقى، يەنى غەلىبە، ئامانلىق ۋە غەنىمەت.

— «مَوَدَّةٌ»: مۇھەببەت، دوستلۇق ۋە يېقىنلىق مۇناسىۋىتى.

— «فَوْزًا عَظِيمًا»: ئۇلۇغ مۇۋەپپەقىيەت، يەنى چوڭ غەنىمەت ۋە نىجاتلىققا ئېرىشىش.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى مۇئمىنلەر! ئەگەر ئاللاھ تەرىپىدىن سىلەرگە بىرەر ئېھسان يېتىپ، غەلىبە قولغا كەلتۈرسەڭلار ياكى غەنىمەت ئالساڭلار، ئۇ چاغدا جىھادتىن قېلىپ قالغان مۇناپىق كىشى ئىچىدە ھەسەت ۋە پۇشايمان بىلەن: «ئەپسۇس! مەن ئۇلار بىلەن بىللە بولۇپ، ئۇلارغا نېسىپ بولغان ئۇلۇغ مۇۋەپپەقىيەتكە مەنمۇ ئېرىشسەم بولاتتى» دەيدۇ. ئۇنىڭ بۇ سۆزى شۇنداق ئېيتىلىدۇكى، گويا سىلەر بىلەن ئۇنىڭ ئارىسىدا ھېچقانداق مۇھەببەت ۋە دوستلۇق مۇناسىۋىتى يوقتەك، گويا ئۇ سىلەرنىڭ جەمئىيىتىڭلارغا ئالاقىسى يوق يات ئادەمتەك. ھەقىقەتەن ئۇ سىلەر بىلەن بىللە بولۇپ، سىلەرنىڭ ئىشلىرىڭلارنى كۆرۈپ تۇرغان، ئەمما ئىمانى ئاجىز بولغانلىقى ئۈچۈن جىھادقا قاتناشماي قېلىپ قالغان. ئەمدى غەنىمەت كەلگەندە پۇشايمان چېكىپ، ئۆزىنىڭ قۇرۇق قالغانلىقىغا ئىچىنىدۇ. بۇ ئايەت مۇناپىقلارنىڭ ئىككى يۈزلىمىچىلىكىنى ۋە ئۇلارنىڭ پەقەت دۇنياۋى مەنپەئەتنى كۆزلىگەنلىكىنى ئاشكارىلايدۇ.

1. بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلىق ساۋاقلار:

— ئاللاھ يولىدا قىلىنغان جىھاد ۋە بەرگەن تەۋپىقى ھەر قانداق دۇنياۋى مەنپەئەتتىن ئۈستۈن. مۇئمىن كىشى جىھادقا قاتنىشىپ، ئاللاھنىڭ ئەجرىنى ئۈمىد قىلىشى كېرەك.

— مۇناپىقلارنىڭ ئەخلاقسىزلىكى ۋە ئىككى يۈزلىمىچىلىكى مۇئمىنلەرگە ئىبرەت. ئۇلار خىزمەت ۋاقتىدا قېچىپ، مەنپەئەت ۋاقتىدا پۇشايمان چېكىدۇ. بۇنداق كىشىلەردىن ھوشيار بولۇش لازىم.

— ئىسلام دىنى مۇئمىنلەرنىڭ ئارىسىدا ھەقىقىي مۇھەببەت ۋە قېرىنداشلىق مۇناسىۋىتىنى تىكلەشنى تەكىتلەيدۇ. ئەگەر مۇناپىق ئۆزىنى جەمئىيەتتىن ئايرىۋەتسە، ئۇنىڭ زىيانى ئۆزىگە.

— ئاللاھنىڭ ئاتا قىلغان نېمىتىگە شۈكۈر قىلىش ۋە ھەسەت قىلماسلىق مۇئمىننىڭ ئالاھىدىلىكى. ھەسەتچىلىك ئىنساننى پۇشايمان ۋە خارلىققا ئېلىپ بارىدۇ.

— بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقىي مۇۋەپپەقىيەت ئاخىرەتتە ئاللاھنىڭ رازىلىقىغا ئېرىشىش بولۇپ، دۇنياۋى غەنىمەت ۋاقىتلىق. شۇڭا ھەر قانداق ئەمەلىمىزنى ئاللاھنىڭ رازىلىقى ئۈچۈن قىلىشىمىز كېرەك.