Surat Gafir — Ayat 11

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ: mateni awake dhewe kaping pindho.
• أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ: nguripake awake dhewe kaping pindho.
• اعْتَرَفْنَا: ngakoni.
• خُرُوجٍ: metu.
• سَبِيلٍ: dalan utawa cara.

1. Tafsir Ayat:

Ing ayat iki, Gusti Allah nyritakake pangucape wong-wong kafir ing akhirat nalika wis ora ana gunane maneh. Dheweke padha ngakoni marang Allah: "Dhuh Pangeran kawula, Paduka sampun mateni kawula kaping kalih lan nguripake kawula kaping kalih." Pati kang kapisan yaiku nalika isih awujud nutfah ing guwa garbane ibu, sadurunge ditiupake ruh. Pati kang kapindho yaiku nalika umure wis entek ing donya. Dene urip kang kapisan yaiku nalika lair ing donya, lan urip kang kapindho yaiku nalika dibangkitake saka kubur ing dina kiamat.

Sawise ngakoni kabeh iku, dheweke banjur padha ngakoni dosa-dosane, utamane dosa kafir lan ora percaya marang dina kebangkitan. Dheweke banjur takon: "Apa ana dalan kanggo metu saka neraka lan bali menyang donya supaya bisa mertobat lan nindakake amal saleh?" Nanging pangakonan lan panjaluke iki wis kasep, ora bakal ditampa, amarga ing akhirat wis ora ana kesempatan maneh kanggo mertobat.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen urip ing donya iki mung sepisan lan dadi kesempatan siji-sijine kanggo mertobat lan nindakake kabecikan.
• Gusti Allah iku Maha Welas lan Maha Ngapura, nanging pangapurane mung ana ing donya, ora ing akhirat.
• Kita kudu langsung mertobat lan ora nundha-nundha amal saleh, amarga pati bisa teka kapan wae.
• Ayat iki nuduhake yen wong kafir ing akhirat bakal getun banget, nanging getune wis ora ana gunane.
• Kita kudu tansah ngelingi marang pati lan dina kebangkitan supaya ora lali marang tanggung jawab minangka hamba Allah.
• Islam mulangake yen saben uwong isih diwenehi kesempatan kanggo bali marang dalan kang bener sajrone urip ing donya iki, mula ayo padha nggunakake kesempatan iki kanthi sebaik-baiknya.