Surah Gafir — Talata 32

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يَوْمَ التَّنَادِ – Ang Araw ng Pagtawagan, kung saan ang mga tao ay tatawag sa isa’t isa dahil sa matinding takot at hilakbot sa Araw ng Paghuhukom.

Interpretasyon ng Talata:

At sinabi ng matuwid na lalaki sa kanyang mga kababayan: "O aking mga kababayan! Katotohanang ako ay natatakot para sa inyo sa kaparusahan ng Araw ng Pagbangon, ang Araw na kung saan ang mga tao ay tatawag sa isa’t isa dahil sa sobrang sindak at takot sa kakila-kilabot na pangyayaring iyon. Ang bawat isa ay hihingi ng tulong sa kanyang kamag-anak o sa sinumang may mataas na katayuan, sa pag-aakalang ang ganitong paraan ay makapagliligtas sa kanila sa kakila-kilabot na kalagayang iyon. Ngunit walang sinuman ang makakatulong sa iba sa araw na iyon, sapagkat ang bawat kaluluwa ay abala sa kanyang sariling kapakanan.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang tunay na pagmamahal sa kapwa ay nangangailangan ng taos-pusong pagpapayo at pagbabala laban sa mga bagay na magdadala sa kapahamakan, tulad ng ginawa ng matuwid na lalaki sa kanyang mga kababayan.
2. Ang Araw ng Paghuhukom ay isang katotohanang hindi maikakaila, at ang paghahanda para dito sa pamamagitan ng pagsunod sa Allah at sa Kanyang mga sugo ay siyang tanging daan tungo sa kaligtasan.
3. Sa kabila ng pagtanggi ng mga tao sa katotohanan, ang isang mananampalataya ay hindi dapat tumigil sa pagtawag sa landas ng Allah nang may karunungan at malumanay na pananalita.
4. Ang pag-alaala sa Araw ng Pagtawagan ay nagtutulak sa atin na magmadali sa mabubuting gawa at lumayo sa mga kasalanan, sapagkat sa araw na iyon, walang kayamanan, mga anak, o mga kamag-anak ang makapagliligtas sa atin maliban sa pananampalataya at mabubuting gawa.