سوره غافر — آیه 32

معانی کلمات:

• یوم التناد: روزی که مردم یکدیگر را صدا میزنند؛ مراد روز قیامت است، زیرا در آن روز مردم از شدت هول و هراس، یکدیگر را ندا میدهند و از هم کمک میخواهند.

تفسیر آیه:

ای قوم من! من بر شما از عذاب روز قیامت میترسم؛ همان روزی که مردم از شدت وحشت و هولناکیِ آن، یکدیگر را صدا میزنند. در آن روز، هر کسی به فکر نجات خود است و مردم به خویشاوندان یا افراد با نفوذ پناه میبرند و آنان را ندا میدهند، گمان میکنند که این ارتباطات و نسبتهای دنیوی میتواند در آن موقف هولناک به دادشان برسد و آنان را از عذاب الهی نجات دهد. اما چنین نخواهد بود و هیچ نسبتی و هیچ شفاعتی بدون اذن خداوند سودی نخواهد داشت. این سخنِ مؤمنِ آل فرعون است که با دلسوزی و مهربانی، قوم خود را از عواقب کفر و تکذیب انذار میدهد و آنان را به ایمان و بازگشت به سوی خدا دعوت میکند.

فواید و پیامهای آیه:

• دلسوزی و خیرخواهیِ مؤمنان نسبت به دیگران، حتی اگر آنان کافر و گمراه باشند، از نشانههای ایمان راستین است؛ همانگونه که آن مرد مؤمن در دربار فرعون، با وجود کفر و عناد قومش، آنان را از عذاب الهی بیم داد.
• روز قیامت، روزی است که هیچ رابطه و نسبتی سودی ندارد و تنها ایمان و عمل صالح نجاتبخش است؛ پس انسان باید پیش از فرا رسیدن آن روز، به فکر توشه و آمادگی برای آن باشد.
• ترس از عذاب الهی و انذار دیگران از آن، از صفات مؤمنان و از روشهای دعوت به سوی خداوند است و نشاندهنده اهمیت دعوت به خیر و نهی از شر در اسلام است.