ซูเราะฮฺ ฆอฟิร — อายะฮฺ 32

คำอธิบายความหมายของคำศัพท์:

• يَوْمَ التَّنَادِ หมายถึง วันแห่งการเรียกหากันและกัน ซึ่งคือวันกิยามะฮ์ (วันฟื้นคืนชีพ) ที่ผู้คนจะเรียกหาระหว่างกันด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนก

การตีความหมายของอายะฮ์:

โอ้กลุ่มชนของฉัน แท้จริงฉันหวาดกลัวต่อพวกท่านถึงการลงโทษในวันกิยามะฮ์ ซึ่งเป็นวันที่ผู้คนจะส่งเสียงเรียกหากันและกัน บ้างก็เรียกหาญาติพี่น้อง บ้างก็เรียกหาผู้มีอำนาจหรือผู้มีเกียรติ ด้วยหวังว่าสิ่งเหล่านั้นจะช่วยเหลือพวกเขาได้ในวันอันน่าสะพรึงกลัวนั้น แต่ความจริงแล้วไม่มีผู้ใดสามารถช่วยเหลือใครได้ในวันนั้น นอกจากความเมตตาของอัลลอฮ์เท่านั้น

การเรียกหากันในวันนั้นมีหลายรูปแบบ บ้างเรียกหาคนที่ตนรักเพื่อขอความช่วยเหลือ บ้างเรียกหาบรรพบุรุษของตน บ้างก็เรียกหาผู้นำทางศาสนาที่ตนเคารพ แต่ทั้งหมดจะไม่ได้ยินหรือไม่สามารถตอบสนองได้ เพราะทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับชะตากรรมของตนเอง ด้วยความหวาดกลัวอย่างที่สุด จนกระทั่งแม่ที่ให้นมลูกอาจลืมลูกที่กำลังกินนม และหญิงมีครรภ์อาจแท้งลูกเพราะความตื่นตระหนก

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความรักและความห่วงใยที่แท้จริงของมนุษย์ต่อพี่น้องร่วมศรัทธา คือการตักเตือนให้ระมัดระวังจากบาปและการฝ่าฝืนพระบัญชาของอัลลอฮ์
2. วันกิยามะฮ์เป็นวันแห่งความน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งยวด ที่แม้แต่คนใกล้ชิดที่สุดก็ไม่อาจช่วยเหลือกันได้
3. การเตรียมพร้อมสำหรับวันนั้นด้วยการทำความดีและการศรัทธาอย่างมั่นคง คือหนทางเดียวที่จะทำให้เราปลอดภัยในวันอันยิ่งใหญ่นั้น
4. บทเรียนจากท่านนบีมูซา (อลัยฮิสสลาม) ที่แม้จะเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์ ยังมีความห่วงใยต่อกลุ่มชนของตนอย่างยิ่ง สอนให้เราเป็นผู้ที่มีความเมตตาและปรารถนาดีต่อผู้อื่น
5. การตระหนักถึงวันแห่งการเรียกหานี้ จะทำให้เรารีบเร่งในการทำความดี และไม่ประมาทในชีวิตโลกนี้ เพราะวันนั้นจะมาถึงอย่างแน่นอนโดยไม่มีใครรู้เวลา