Surja Ghafir — Ajet 38

Kuptimet e fjalëve:

• اتَّبِعُونِ: Ndiqmëni mua, bindmuni dhe shkoni pas udhëzimit tim.
• أَهْدِكُمْ: Ju udhëzoj dhe ju tregoj rrugën e drejtë.
• سَبِيلَ الرَّشَادِ: Rruga e drejtë dhe e shëndoshë që të çon te e vërteta dhe shpëtimi.

Tefsiri i Ajetit:

Pas paralajmërimeve të mëparshme, besimtari i sinqertë nga familja e Faraonit – i cili e kishte fshehur besimin e tij – përsëri iu drejtua popullit të tij me këshillë të sinqertë, duke i thirrur ata me fjalët: "O populli im! Ndiqmëni mua dhe unë do t'ju udhëzoj në rrugën e drejtësisë dhe të shpëtimit." Ai nuk kërkonte prej tyre as pushtet e as pasuri, por vetëm të mirën e tyre. Ai i ftonte ata drejt rrugës që i largon nga humbja dhe i çon te e vërteta, duke iu shmangur rrugës së gabuar që ndiqte Faraoni dhe rrethi i tij. Ishte një thirrje plot dhembshuri dhe sinqeritet, sepse ai e dinte se ndjekja e tij do t'i shpëtonte ata nga dënimi i Zotit në këtë botë dhe në botën tjetër.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Sinqeriteti në këshillë është cilësi e besimtarëve të vërtetë; besimtari i mirë nuk i lë njerëzit e tij në humbje, por i udhëzon drejt së mirës edhe nëse ai është në pakicë.
2. Thirrja drejt së mirës duhet të jetë me butësi dhe dashuri, jo me dhunë e ashpërsi, siç e bëri ky besimtar kur u tha: "O populli im!"
3. Udhëzimi drejt rrugës së drejtë (rruga e Allahut) është dhurata më e madhe që një njeri mund t'i japë tjetrit, sepse ajo të çon në shpëtimin në të dy jetët.
4. Njeriu i urtë e njeh vlerën e këshillës dhe nuk e lë atë edhe kur populli i tij është kundër tij; ai e përsërit thirrjen e tij deri në fund.
5. Islami është feja e këshillës dhe e mëshirës; besimtari kujdeset për njerëzit e tij dhe dëshiron për ta atë që dëshiron për veten e tij – udhëzimin dhe shpëtimin.