سورت غافر — آیت 39

د کلمو معناګانې:

• مَتَاعٌ: هغه څه چې په لنډ وخت کې ترې ګټه اخیستل کېږي، لکه د سفر اسباب چې بیا پرېښودل کېږي.
• دَارُ الْقَرَارِ: د استوګنې کور، هغه ځای چې تلپاتې وي او له هغه نه حرکت نه وي.

د آیت تفسیر:

اې زما قومه! دا دنيايي ژوند چې تاسو په کې ياست، يو لنډمهاله سامان او وسيله ده چې په کې لږ وخته خوند اخيستل کېږي او بيا ختمېږي او له منځه ځي. نو تاسو بايد پرې دومره ډاډه نه شئ چې پرې باندي تکيه وکړئ او د تلپاتې ژوند په هېرولو کې يې ډوب شئ. خو بيا اخري ژوند (آخرت) هغه ځای دی چې تلپاتې استوګنځی دی، چېرته چې خلک به تل اوسي او له هغه ځايه به هېڅکله نه کډه کوي. نو ځکه تاسو بايد د آخرت لپاره کار وکړئ، ځکه چې هغه تلپاتې دی او د هغه نعمتونه هم تلپاتې دي، او د دنيا د لنډمهاله خوندونو تر شا مه ځئ چې تاسو د آخرت له چمتووالي نه بې برخې کړي.

فايدې او عبرتونه:

• دا آيت مونږ ته ښيي چې دنيا يو لنډمهاله سفر دی، نه د تل استوګنځی؛ نو بايد خپل اصلي کور (آخرت) ته سترګې ولرو.
• مونږ ته دا درس راکوي چې د دنيا په مال او مقام باندې بايد ډېر ویاړ ونه کړو، ځکه چې دا ټول شيان يو څه وروسته ختمېږي.
• دا آيت مونږ ته هڅونه راکوي چې د آخرت د تلپاتې نعمتونو لپاره نن ورځ ښه عملونه وکړو، ځکه چې هغه ځای تلپاتې دی او هلته به هر څه حساب کېږي.
• دا آيت مونږ ته د عقل او هوښيارتيا درس راکوي چې هوښيار انسان هغه څه ته کار کوي چې تلپاتې وي، نه هغه څه ته چې لنډمهاله وي.