Sura Ghafir — Werset 39

Znaczenie słów:

• Matā' (مَتَاع) – doczesna przyjemność, ulotne dobra, którymi człowiek cieszy się przez krótki czas.
• Dār al-qarār (دَارُ الْقَرَار) – dom stałego pobytu, miejsce wiecznego zamieszkania.

Tafsir (wyjaśnienie):

O moi ludzie! To życie doczesne jest jedynie przemijającą przyjemnością – człowiek cieszy się nim przez krótki czas, po czym ono się kończy i znika. Nie powinno się więc do niego przywiązywać ani dać się zwieść jego ulotnym urokom. Natomiast życie ostateczne – z tym wszystkim, co zawiera w sobie z wiecznego szczęścia i nieprzemijających dóbr – jest prawdziwym domem stałego pobytu, w którym człowiek zamieszka na zawsze. Dlatego należy przedkładać je nad życie doczesne i pracować na nie poprzez szczere posłuszeństwo Bogu oraz dobre uczynki, które zapewnią szczęście w tym wiecznym domu. Nie należy pozwolić, aby sprawy tego świata odwiodły nas od przygotowania się na to, co czeka nas w życiu przyszłym.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ten werset uczy nas właściwej hierarchii wartości – życie doczesne jest tylko przejściowym etapem, a nie celem samym w sobie. Prawdziwym celem jest życie wieczne.
2. Świadomość przemijalności świata pomaga człowiekowi nie przywiązywać się nadmiernie do dóbr materialnych i nie popadać w rozpacz, gdy je traci.
3. Wiara w życie ostateczne nadaje sens naszym czynom – każdy dobry uczynek staje się inwestycją w wieczne szczęście.
4. Werset ten zachęca do mądrego wykorzystania czasu – skoro życie doczesne jest krótkie, należy je wypełnić tym, co przyniesie korzyść w życiu przyszłym.
5. Przypomnienie o życiu ostatecznym jest źródłem pocieszenia dla wierzących – nawet jeśli cierpią w tym świecie, wiedzą, że czeka ich wieczna nagroda u Boga.