Гафир сүрәсе — Аять 39

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مَتَاعٌ (мәтагъ) — вакытлыча файдаланыла торган әйбер, аз гына вакытка бирелгән нигъмәт, китеп баручы рәхәтлек.
• دَارُ الْقَرَارِ (дәруль-карар) — даими тору йорты, мәңгелеккә калына торган урын.

Аять тәфсире:

Ий кавемем! Бу дөнья тормышы, чынлыкта, бик аз вакытка гына бирелгән вакытлыча бер рәхәтлектер. Ул — килгән дә китә торган, тәмамланачак бер мәҗлес кебек. Кеше анда никадәр генә гомер итсә дә, ахыр чиктә ул үлеп, бу дөньядан китәчәк. Шуңа күрә бу дөньяның уңайлыкларына, мал-мөлкәтенә, дәрәҗәсенә алданып, аңа гына таянып калырга ярамый. Ә инде ахирәт йорты — ул мәңгелек тору урыныдыр. Андагы нигъмәтләр бетми, андагы тормыш тәмамланмый. Кеше үлгәннән соң шул йортка күчәчәк һәм анда мәңге калачак. Шуңа күрә акыллы кешегә вакытлыча булган дөньяны мәңгелек ахирәттән өстен кую дөрес түгел. Киресенчә, кеше үзенең кыска гына бу дөньядагы гомерен ахирәт өчен әзерләнүгә, изге гамәлләр кылуга сарыф итәргә тиеш. Ахирәттәге мәңгелек бәхеткә ирешү өчен, бу дөньяда Аллаһыга итагать итәргә һәм Аның ризалыгын эзләргә кирәк.

Аятьтән алынган файдалар:

• Бу аять кешене дөньяның вакытлыча икәнлеген аңларга һәм аңа бәйләнеп калмаска өнди. Дөньядагы байлык, сәламәтлек, дәрәҗә — болар барысы да китеп баручы күренешләр.
• Кеше үзенең төп максатын — ахирәтне уңышлы итүне күз алдында тотарга тиеш. Мәңгелек тору йорты өчен изге гамәлләр кылырга кирәк.
• Бу аять мөэминнәргә өмет бирә: ахирәттә аларны бетмәс-төкәнмәс нигъмәтләр, мәңгелек рәхәт көтә. Шуңа күрә дөньядагы авырлыкларга түземлелек белән карарга һәм Аллаһының вәгъдә иткән уңышына ышанырга кирәк.
• Дөньяны тулысынча ташларга кирәк түгел, ә аны ахирәт өчен "кыр" итеп файдаланырга кирәк. Кеше дөньяда яшәгәндә изгелек кылып, ахирәтен уңышлы итә ала.