Surja Ghafir — Ajet 57

Kuptimet e fjalëve:

• لَخَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ: Krijimi i qiejve dhe i Tokës.
• أَكْبَرُ: Më i madh, më i rëndësishëm.
• مِنْ خَلْقِ النَّاسِ: Sesa krijimi i njerëzve (dhe ringjallja e tyre).
• لَا يَعْلَمُونَ: Nuk e dinë, nuk e kuptojnë.

Tefsiri i Ajetit:

Krijimi i qiejve dhe i Tokës, me madhështinë dhe gjerësinë e tyre, është shumë më i madh dhe më i rëndësishëm sesa krijimi i njerëzve dhe ringjallja e tyre pas vdekjes. Ai që krijoi qiejt dhe Tokën pa ndonjë shembull të mëparshëm, me gjithë madhështinë dhe përsosmërinë e tyre, është padyshim i aftë t'i krijojë njerëzit përsëri dhe t'i ringjallë ata nga varret për t'i llogaritur dhe shpërblyer. Kjo është një e vërtetë e qartë dhe logjike, sepse ai që mund të bëjë diçka më të madhe, sigurisht që mund të bëjë edhe diçka më të vogël. Megjithatë, shumica e njerëzve, veçanërisht jobesimtarët, nuk e kuptojnë këtë të vërtetë të qartë, sepse pakujdesia dhe dëshirat e tyre i kanë pushtuar, dhe ata nuk mendojnë thellë për fuqinë e Allahut.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson madhështinë e fuqisë së Allahut, i cili krijoi qiejt dhe Tokën me përsosmëri, dhe kjo është dëshmia më e madhe për ringjalljen pas vdekjes.
2. Na nxit të mendojmë dhe të reflektojmë mbi krijimin e Allahut, sepse mendimi i thellë na çon drejt besimit dhe na largon nga mohimi i ringjalljes.
3. Ajeti na tregon se ringjallja është e lehtë për Allahun, prandaj duhet të përgatitemi për atë ditë me vepra të mira dhe bindje ndaj urdhrave të Tij.
4. Na bën të kuptojmë se dituria e vërtetë është ajo që na afron te Allahu dhe na bën të besojmë në fuqinë e Tij, ndërsa injoranca dhe pakujdesia na largojnë nga e vërteta.