Гафир сүресі — Аят 57

1. Сөздердің мағынасы:

• لَخَلْقُ: шынымен жарату, жоқтан бар ету.
• السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ: көктер мен жер — ғаламның ұлан-байтақ жаратылысы.
• أَكْبَرُ: үлкенірек, анағұрлым ұлы, ауқымдырақ.
• خَلْقِ النَّاسِ: адамдардың жаратылуы, сондай-ақ олардың қайта тірілуі.
• لَا يَعْلَمُونَ: білмейді, түсінбейді, ұғынбайды.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала көктер мен жердің жаратылуының өзі адамдардың жаратылуынан әлдеқайда ұлы және ауқымды екенін хабарлайды. Көктер мен жердің ұлан-ғайыр кеңістігі, олардағы сансыз жұлдыздар мен ғаламдар — бұның бәрі адам баласының жаратылуымен салыстырғанда әлдеқайда үлкен әрі күрделі жаратылыс. Ендеше, осыншама ұлы нәрсені жоқтан бар еткен Алланың адамдарды өлгеннен кейін қайта тірілтуге де күші жетеді. Өйткені үлкен нәрсені жаратуға қабілетті болған құдірет, одан кішірек нәрсені жаратуға әлбетте қабілетті болады. Алайда адамдардың көпшілігі бұл анық шындықты білмейді, ол жайында ойланбайды және оны қайта тірілудің дәлелі ретінде қабылдамайды. Олардың көзін бұлдыратып, көңілін байлап алған немқұрайлылық пен нәпсі қалауы оларды осы айқын ақиқаттан алыстатып тастаған.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бұл аят адамды Алланың құдіреті жайында терең ойлануға шақырады. Көктер мен жердің ұлан-байтақ жаратылысын көріп, ой жүгірткен адам Алланың шексіз құдіретін сезінеді.
• Қайта тірілуге сену — иманның маңызды бөлігі. Осындай ұлы жаратылысты жаратқан Алланың өлген адамдарды қайта тірілтуге әбден қабілетті екенін түсіну жүректі иманмен нығайтады.
• Аят адамды немқұрайлылықтан оянып, ақиқатты білуге, ойлануға және Алланың белгілерінен ғибрат алуға үндейді.
• Ислам діні адамды табиғатқа, ғаламға қарап ой толғауға, Жаратушының құдіретін тануға баулиды. Бұл — иманды нығайтатын, жүректі жарықтандыратын ұлы жол.
• Алланың құдіретіне сенген адам өмірдегі қиындықтарға төзе біледі, өйткені ол барлық нәрсені жаратқан құдіреттің өзімен бірге екенін біледі.