Surja Ghafir — Ajet 58

Kuptimet e fjalëve:

• الأَعْمَى (i verbëri): këtu nënkuptohet injoranti që nuk e sheh të vërtetën.
• البَصِيرُ (ai që sheh): këtu nënkuptohet dijetari që e kupton të vërtetën dhe udhëhiqet nga drita e besimit.
• الْمُسِيءُ (keqbërësi): ai që vepron keq, me besim të prishur dhe me gjynah.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na mëson në këtë ajet se nuk mund të jenë kurrë të barabartë i verbëri dhe ai që sheh, ashtu siç nuk mund të jenë të barabartë besimtarët që besuan në Allahun dhe i dëgjuan të dërguarit e Tij, duke bërë vepra të mira, me keqbërësit që mohuan të vërtetën dhe vepruan me mosbindje ndaj Zotit të tyre. Dallimi mes tyre është i madh sa dallimi mes dritës dhe errësirës, mes udhëzimit dhe humbjes.

I verbëri nuk e sheh rrugën dhe pengohet në çdo hap, ndërsa ai që sheh ecën i sigurt dhe i qartë. Po ashtu, injoranti që nuk e kupton të vërtetën mbetet në errësirën e injorancës, kurse besimtari që vepron mirë ndriçohet nga drita e besimit dhe ecën në rrugën e drejtë. Besimtarët që besuan dhe bënë vepra të mira, ata janë banorë të Xhennetit, ndërsa keqbërësit që bënë gjynah dhe mohuan, ata janë banorë të Zjarrit. Si mund të jenë të barabartë këta me ata?!

Pastaj Allahu i tërheq vërejtjen njerëzve duke thënë: "Sa pak prej jush që mendoni!" – pra, ju o njerëz, sa pak e përdorni mendjen dhe sa pak reflektoni mbi këto fakte të qarta! Sikur të mendonit thellë, do ta kuptonit dallimin e madh midis besimit dhe mosbesimit, midis bindjes dhe mosbindjes, dhe do të nxitonit drejt veprave të mira për të fituar kënaqësinë e Allahut.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson se drejtësia e Allahut kërkon që i miri të mos jetë kurrë i barabartë me të keqin, dhe kjo është një e vërtetë që e pranon çdo mendje e shëndoshë.
2. Nxiten njerëzit që të përdorin mendjen dhe të reflektojnë, sepse mendimi i thellë i çon njerëzit drejt besimit dhe veprave të mira.
3. Ajeti na tregon se vlera e njeriut nuk është në pamjen e tij, por në besimin dhe veprat e tij të mira – kështu që çdokush mund ta ngrejë veten duke u afruar te Allahu.
4. Na mëson se Islami është feja e mendjes dhe e logjikës, sepse na fton të mendojmë dhe të krahasojmë mes së vërtetës dhe gënjeshtrës, mes së mirës dhe së keqes.
5. Ajeti ngjall shpresë te besimtarët dhe i bën ata të ndihen krenarë për besimin e tyre, duke e ditur se ata janë në rrugën e drejtë që të çon te kënaqësia e Allahut dhe Xhenneti i Tij.