Surja Ghafir — Ajet 6

Kuptimet e fjalëve:

• Hakkat (حَقَّتْ): U bë e sigurt, u vendos me drejtësi dhe u bë e domosdoshme.
• Kelimetu Rabbike (كَلِمَتُ رَبِّكَ): Vendimi dhe gjykimi i Zotit tënd, i cili është i pandryshueshëm.
• As'habu-n-Nar (أَصْحَابُ النَّارِ): Banorët e zjarrit, ata që do të qëndrojnë në të përgjithmonë.

Tefsiri i Ajetit:

Ashtu siç u realizua dënimi i Zotit ndaj popujve të mëparshëm që përgënjeshtruan të dërguarit e tyre, dhe ata u shkatërruan për shkak të mosbesimit të tyre, po ashtu u bë e sigurt dhe u vendos fjala e Zotit tënd, o i Dërguar, ndaj atyre që mohuan nga populli yt. Ata nuk do t'i shpëtojnë dënimit, sepse vendimi i Zotit është i pandryshueshëm dhe i drejtë. Ky vendim është se ata do të jenë banorë të zjarrit, duke qëndruar në të përjetësisht, ashtu siç merituan për shkak të mohimit dhe armiqësisë së tyre ndaj të vërtetës. Ky është një paralajmërim i ashpër për këdo që vazhdon në rrugën e mohimit, sepse ligji i Zotit është i njëjtë për të gjithë ata që i ngjajnë njëri-tjetrit në mosbesim.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Ajeti tregon se ligji i Zotit është i njëjtë dhe i pandryshueshëm në të gjitha kohërat; kushdo që ndjek rrugën e mohimit, do të përfundojë në të njëjtin fund të hidhur si popujt e mëparshëm.
2. Në të ka një paralajmërim të qartë për jobesimtarët se dënimi i Zotit nuk vonon për ata që e meritojnë, dhe se asnjë fuqi nuk mund ta ndalojë vendimin e Tij.
3. Ajeti ngushëllon të dërguarin dhe besimtarët, duke u bërë të ditur se Zoti është me ta dhe se Ai do t'i mbajë premtimet e Tij ndaj armiqve të fesë.
4. Në të ka një nxitje për besimtarët që të qëndrojnë të vendosur në besimin e tyre, sepse fundi i mirë është për ta, ndërsa fundi i keq është për ata që kundërshtojnë të vërtetën.
5. Ajeti na mëson se drejtësia e Zotit është absolute; Ai nuk dënon askënd pa e merituar, por dënimi i Tij vjen si rezultat i veprimeve të njeriut dhe zgjedhjes së tij të lirë për të mohuar të vërtetën.