Surah Ghafir — Aya 6

Ma’anonin Kalmomi:

• حَقَّتْ: Ta tabbata, ta wajaba.
• كَلِمَتُ رَبِّكَ: Hukuncin Ubangijinka da azabarsa.
• أَصْحَابُ النَّارِ: Mazaunan wuta, waɗanda za su shiga ta har abada.

Tafsirin Ayar:

Kamar yadda azabar Allah ta tabbata a kan al’ummomin da suka gabata waɗanda suka ƙaryata manzanninsu, haka nan kuma hukuncin Ubangijinka (ya Muhammad) ya tabbata a kan waɗanda suka kafirta daga mutanenka, cewa lalle su ne mazaunan wuta. Wannan hukunci ba saboda zalunci ba ne, amma saboda imani da suka ƙi, da kuma nacewarsu a kan kafirci da ƙaryata gaskiya, har lokacin da mutuwa ta riske su a kan haka. Don haka Allah Ya wajabta musu wannan azaba ta har abada, kamar yadda Ya wajabta wa al’ummomin da suka gabata waɗanda suka yi kama da su a cikin kafirci da ƙaryatawa.

Fa’idojin Ayar:

1. Tabbatar da cewa Allah Mai adalci ne, ba ya azabtar da wani sai bayan hujja ta kāma a kansa, kuma azabarsa bisa ga hikima da adalci.
2. Ƙarfafa wa masu kafirci tsoro, domin sanin cewa hukuncin Allah ba ya jinkiri ga waɗanda suka cancanci, kuma babu wanda zai iya tsere masa.
3. Ta’aziyya ga Manzon Allah (SAW) da muminai, domin sanin cewa Allah zai taimake su a kan maƙiyansu, kamar yadda Ya yi wa al’ummomin da suka gabata.
4. Gargaɗi ga al’umma cewa kada su bi tafarkin waɗanda suka kafirta, domin kada azabar Allah ta riske su kamar yadda ta riske su.