سوره غافر — آیه 61

معانی واژگان:

• مُبْصِرًا: روشن و نورانی؛ یعنی روزی که در آن دیده میشود و اشیا قابل رؤیت هستند.
• لِتَسْكُنُوا: تا آرام بگیرید و بیاسایید.

تفسیر آیه:

خداوندِ یگانه همان کسی است که شب را برای شما آفرید تا در آن آرامش یابید و از خستگیهای روز رهایی پیدا کنید؛ زیرا تاریکی و خنکی شب، حرکت و جنبوجوش را کاهش میدهد و به جسم و جان فرصت بازسازی میدهد. و روز را نیز روشن و نورانی قرار داد تا در آن به دنبال معاش و کارهای زندگی خود بروید و از نعمتهای الهی بهرهمند شوید. به راستی که خداوند بر مردم فضل و بخشش فراوانی دارد، اما بیشتر مردم این نعمتهای عظیم را نادیده میگیرند و شکر او را بهجا نمیآورند و به جای سپاسگزاری، در برابر او نافرمانی میکنند.

فواید و پیامهای آیه:

• تناوب شب و روز نشانهای از حکمت و رحمت بیپایان خداوند است؛ او با این نظم شگفتانگیز، نیازهای جسمی و روحی بشر را تأمین کرده است.
• شکرگزاری از نعمتها، نه تنها زبان، بلکه باید با عمل و اطاعت از فرمانهای الهی همراه باشد؛ زیرا نعمتهای خداوند آنقدر گسترده است که هرگز نمیتوانیم حق شکر آنها را ادا کنیم.
• ناسپاسی و غفلت از یاد خدا، ریشه در جهل و بیخبری انسان از عظمت بخشندهی نعمتها دارد؛ پس هرچه معرفت انسان به خدا بیشتر شود، شکر او نیز افزونتر خواهد شد.
• این آیه انسان را به تأمل در آفرینش دعوت میکند تا با دیدن این نظم دقیق، ایمانش به خداوند قویتر و محبتش به او بیشتر شود و در مسیر بندگی و سعادت گام بردارد.