Sura Ghafir — Werset 67

Znaczenie słów:

• min turāb – z prochu ziemi (odnosi się do stworzenia Adama, ojca ludzkości).
• nutfah – kropla nasienia (sperma).
• ‘alaqah – zakrzepła krew (embrion we wczesnym stadium).
• ashuddakum – wiek dojrzałości i pełni sił fizycznych oraz umysłowych.
• ajal musammā – wyznaczony, dokładnie określony czas życia.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah – On jest Tym, który stworzył waszego praojca Adama z prochu ziemi, a następnie – przez wasze pochodzenie od niego – sprawił, że każdy z was powstaje z kropli nasienia. Potem przekształca ją w zakrzepłą krew, a następnie przeprowadza was przez kolejne etapy rozwoju w łonach matek, aż rodziecie się jako małe dzieci. Później pozwala wam rosnąć i dojrzewać, abyście osiągnęli pełnię sił młodości, a potem – abyście zestarzeli się i stali się sędziwymi ludźmi. Jednak nie wszyscy dożywają starości – niektórzy umierają wcześniej, na różnych etapach życia. Wszystko to dzieje się według precyzyjnego planu, abyście dotarli do wyznaczonego przez Allaha końca waszego życia – ani wcześniej, ani później. Te stadia i przemiany są dowodem na wszechmoc Allaha i Jego jedyność, abyście zastanowili się i zrozumieli, że tylko On zasługuje na oddawanie czci.

Korzyści i wnioski:

1. Dowód na wielkość Stwórcy – przejście człowieka od prochu, przez kroplę nasienia, aż do dojrzałego człowieka i starości ukazuje doskonałość Bożego planu i Jego nieograniczoną moc.
2. Pokora i skromność – przypomnienie o początku człowieka z prochu uczy nas pokory i oddala od pychy oraz wyniosłości.
3. Refleksja nad celem życia – te etapy nie są dziełem przypadku; każdy z nich ma swój cel, a całość prowadzi do spotkania z Bogiem w wyznaczonym czasie.
4. Wartość czasu – życie jest ograniczone i nie wiemy, kiedy nadejdzie nasz kres, dlatego powinniśmy wykorzystać każdą chwilę na dobre uczynki i zbliżanie się do Allaha.
5. Jedność Boga – skoro nikt inny nie jest w stanie stworzyć człowieka i przeprowadzić go przez te etapy, to tylko Allah zasługuje na naszą cześć i posłuszeństwo.
6. Mądrość starości – osiągnięcie wieku podeszłego jest błogosławieństwem i okazją do refleksji nad życiem oraz przekazania doświadczeń młodszym pokoleniom.