Surja Ghafir — Ajet 67

Kuptimi i fjalëve:

• Min turâb: nga dheu (babai juaj Ademi a.s. u krijua prej dheut).
• Nutfah: pika e farës (sperma).
• Alaqah: gjaku i trashë i kuq (faza e parë e embrionit).
• Eshuddekum: moshën e pjekurisë dhe forcës së plotë trupore e mendore.
• Ejelan musemman: afatin e caktuar (vdekjen).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar është Ai që ju krijoi ju, o njerëz, nga dheu, sepse prej dheut krijoi babain tuaj Ademin a.s. Pastaj, pasardhësit e tij krijohen prej pikës së farës, e cila më pas shndërrohet në gjak të trashë (alakë), dhe pastaj në faza të tjera brenda mitrës, derisa të lindni si foshnja të vogla. Më pas Ai ju mban gjallë që të arrini moshën e pjekurisë dhe forcës së plotë, e pastaj të bëheni të moshuar e të thinjur. Disa prej jush vdesin para këtyre fazave, para se të arrini pjekurinë ose pleqërinë. E gjithë kjo ndodh që të arrini afatin e caktuar të jetës suaj, të cilin Allahu e ka caktuar dhe nuk mund të shtyhet apo të shkurtohet. E gjithë kjo është dëshmi e fuqisë së Allahut dhe e vetmisë së Tij në krijim, që ju të mendoni e të kuptoni se Ai është i vetmi që meriton adhurim, e jo idhujt që nuk krijojnë asgjë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njohja e fuqisë së Allahut: Këto faza të krijimit të njeriut, nga dheu e deri te pleqëria, tregojnë fuqinë absolute të Allahut, i cili i ka nënshtruar të gjitha ligjet e natyrës sipas urtësisë së Tij.
2. Të menduarit për jetën: Ajeti na fton të reflektojmë për jetën tonë dhe fazat e saj, që të mos harrojmë se jeta është e shkurtër dhe se një ditë do të kthehemi te Krijuesi ynë.
3. Durimi dhe falënderimi: Kur njeriu sheh se si kalon nga dobësia e fëmijërisë në forcën e rinisë e pastaj në dobësinë e pleqërisë, ai kupton se duhet të falënderojë Allahun për çdo moment dhe të jetë i durueshëm në çdo fazë.
4. Njohja e urtësisë së Allahut: Çdo fazë e jetës ka urtësinë e vet dhe shërben për të provuar njeriun – si do ta përdorë forcën e rinisë dhe si do ta kalojë pleqërinë në adhurim dhe bindje ndaj Allahut.
5. Të nxituarit drejt veprave të mira: Duke ditur se vdekja mund të vijë në çdo moshë, njeriu duhet të nxitojë drejt veprave të mira dhe të mos e shtyjë pendimin apo adhurimin për më vonë.