Surah Gafir — Talata 67

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Turāb – alabok o lupa.
• Nuṭfah – semilya o patak ng punlay.
• ʿAlaqah – namuong dugo (isang yugto ng paglaki ng sanggol sa sinapupunan).
• Ashuddakum – ang kasagsagan ng inyong lakas at katinuan (pagiging nasa hustong gulang).
• Ajalun musammā – takdang panahon na itinakda ng Allah para sa wakas ng buhay.

Paliwanag ng Talata:

Si Allah ang lumikha sa inyo mula sa alabok—sapagkat nilikha Niya ang inyong amang si Adan mula sa lupa. Pagkatapos, kayo ay Kanyang iniluwal mula sa semilya ng inyong mga magulang sa pamamagitan ng Kanyang kapangyarihan. Mula sa semilya, kayo ay naging namuong dugo, at sa mga yugtong ito kayo ay Kanyang hinubog sa loob ng mga sinapupunan. Pagkatapos, kayo ay Kanyang inilabas mula sa tiyan ng inyong mga ina bilang mga sanggol. Muli, kayo ay Kanyang pinabuhay at pinalaki hanggang sa inyong maabot ang kasagsagan ng lakas at katinuan sa pagtanda. Pagkatapos, kayo ay Kanyang pinabuhay pa upang maging mga matatanda—at may ilan sa inyo na Kanyang pinapangyaring mamatay bago pa man maabot ang mga yugtong ito. Ang lahat ng ito ay Kanyang ginagawa upang inyong marating ang takdang panahon na itinakda Niya para sa inyong kamatayan, at upang kayo ay mag-isip at makaunawa sa mga patunay ng Kanyang kapangyarihan at Kanyang pagiging nag-iisang Diyos na karapat-dapat sambahin.

Mga Aral at Benepisyo:

• Ang talatang ito ay nagpapakita ng perpektong kapangyarihan ng Allah sa paglikha at pagpapaunlad ng tao sa iba't ibang yugto—mula sa wala hanggang sa pagiging ganap na tao. Ito ay isang malinaw na patunay na walang ibang Diyos maliban sa Kanya.
• Ang pagdaan ng tao sa mga yugtong ito—kabataan, kasagsagan ng lakas, at katandaan—ay isang paalala na ang buhay ay pansamantala at may tiyak na wakas. Kaya nararapat na gamitin natin ang ating panahon sa pagsunod sa Allah at sa paggawa ng kabutihan.
• Ang pagkakaiba-iba ng kalagayan ng tao ay nagtuturo sa atin na magpasalamat sa Allah sa bawat sandali ng buhay, at maging mapagpakumbaba, sapagkat tayo ay mahina at lubos na umaasa sa Kanyang awa at pangangalaga.
• Ang pagbanggit ng kamatayan bago maabot ang katandaan ay nagpapaalala sa atin na ang kamatayan ay maaaring dumating anumang oras, kaya dapat tayong laging handa sa pamamagitan ng mabubuting gawa at taos-pusong pagsisisi sa mga kasalanan.