سورت فصلت — آیت 4

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• بَشِيرًا: زېرى وركوونكى، هغه څوك چې ښه خبر وركوي.
• نَذِيرًا: وېروونكى، هغه څوك چې له عذاب څخه وېروي.
• فَأَعْرَضَ: نو مخ يې واړوه، له منلو يې انكار وكړ.
• لَا يَسْمَعُونَ: هغه اورېدل چې ګټه ترې اوچتېږي، نه د منلو اورېدل.

تفسير (التفسير):

دا آيت د قرآن كريم د صفتونو په بيان كې راغلى دى، چې دا قرآن دوه لوی صفتونه لري: لومړى دا چې بشير دى، يعنې هغو كسانو ته ښه زېرى وركوي چې پرې ايمان راوړي او د هغه پر اساس عمل وكړي، چې د دوى لپاره په دنيا او آخرت كې ډېر ثواب او خوشحالي ده. دوهم دا چې نذير دى، يعنې هغو كسانو ته وېره وركوي چې له هغه څخه مخ اړوي او كفر كوي، چې د دوى لپاره په دنيا او آخرت كې سخت عذاب دى.

خو بيا هم د دې قرآن د داسې ښكلي او بشپړ پيغام سره سره، اكثره خلقو (ډېرو خلکو) له هغه څخه مخ واړاوه او د منلو څخه يې انكار وكړ. دوى داسې دي چې اورېدل يې ګټه نه كوي، يعنې كه څه هم يې غوږونه اورېدل كوي، خو د دوى اورېدل د منلو او قبلولو اورېدل نه دي؛ دوى د قرآن هدايت ته غوږ نه نيسي او له هغه څخه ګټه نه اخلي. دا د دوى د سركشۍ او كينې له امله ده، نه د قرآن د نيمګړتيا له امله.

فايدې (الفوائد):

1. قرآن كريم د رحمت او هدايت سرچينه ده، چې مومنانو ته زېرى او كافرانو ته وېره وركوي، نو بايد هر مسلمان د هغه تلاوت او تفكر ته پاملرنه وكړي.
2. د قرآن له منلو څخه مخ اړول د انسان د تاوان لامل ګرځي، ځكه چې هغه د خپلې نېكمرغۍ وسيله پرېږدي.
3. اورېدل يوازې د غوږونو كار نه دى، بلكې ريښتينى اورېدل هغه دى چې زړه يې ومني او پرې عمل وكړي؛ نو بايد د قرآن اورېدل د فكر او عمل سره مل وي.
4. دا آيت موږ ته د شكر او اطاعت درس راكوي، چې د نعمتونو په مقابل كې بايد له هدايت څخه ګټه واخلو، نه دا چې له هغه څخه مخ واړوو.