ซูเราะฮฺ ฟุศศิลัต — อายะฮฺ 47

คำอธิบายความหมายคำศัพท์:

• อักมาม (أَكْمَام): พหูพจน์ของคำว่า กิมม์ (كِمّ) หมายถึง เปลือกหรือฝักที่ห่อหุ้มผลไม้ไว้
• อาซันนาก (آذَنَّاكَ): แปลว่า เราประกาศแก่พระองค์แล้ว / เราขอแจ้งให้พระองค์ทราบแล้ว
• ชะฮีด (شَهِيد): หมายถึง พยาน ผู้ที่ยืนยันหรือเป็นพยานในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นการยืนยันถึงความรอบรู้ที่สมบูรณ์ของอัลลอฮ์ และการที่พระองค์ทรงเป็นผู้เดียวที่ครอบครองความรู้เกี่ยวกับวันกิยามะฮ์ โดยพระองค์ตรัสว่า ความรู้เรื่องวันสิ้นโลกนั้นจะถูกส่งกลับไปยังพระองค์เท่านั้น ไม่มีผู้ใดในบรรดาสรรพสัตว์หรือแม้แต่บรรดามะลาอิกะฮ์ที่ใกล้ชิดจะรู้เวลาที่แน่นอนของมันได้

จากนั้นพระองค์ทรงยกตัวอย่างจากปรากฏการณ์ธรรมชาติที่อยู่รอบตัวมนุษย์ เพื่อให้เห็นถึงความรอบรู้ที่ครอบคลุมของพระองค์ กล่าวคือ ไม่มีผลไม้แม้แต่ผลเดียวที่จะออกมาจากเปลือกหรือฝักของมัน และไม่มีหญิงใดตั้งครรภ์หรือคลอดบุตร นอกจากจะอยู่ภายใต้ความรู้ของพระองค์ พระองค์ทรงทราบทุกรายละเอียด ไม่ว่าจะเป็นเวลาที่แน่นอน สภาพของผลไม้นั้น หรือลักษณะของทารกในครรภ์ สิ่งเหล่านี้ล้วนเกิดขึ้นด้วยการกำหนดของพระองค์และอยู่ในความรู้อันครอบคลุมของพระองค์ทั้งสิ้น

ในส่วนท้ายของอายะฮ์ พระองค์ทรงกล่าวถึงเหตุการณ์ในวันกิยามะฮ์ เมื่อพระองค์จะทรงเรียกบรรดาผู้ตั้งภาคีและตำหนิพวกเขาว่า "ไหนเล่าบรรดาภาคีของข้าที่พวกเจ้ากล่าวอ้างว่าเป็นหุ้นส่วนกับข้า? พวกเขาอยู่ที่ไหน?" ในขณะนั้น พวกเขาจะตอบด้วยความสำนึกผิดและยอมรับความจริงว่า "เราขอแจ้งแก่พระองค์แล้วว่า ไม่มีผู้ใดในหมู่พวกเราที่จะเป็นพยานยืนยันว่าพระองค์ทรงมีภาคี" พวกเขาจะปฏิเสธการตั้งภาคีที่เคยกระทำในโลกดุนยา เพราะเมื่อได้เห็นความจริงและเผชิญกับความทุกข์ทรมาน พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าสิ่งที่พวกเขาบูชานั้นไม่มีอำนาจใด ๆ เลย

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความยิ่งใหญ่แห่งความรู้ของอัลลอฮ์: อายะฮ์นี้สอนให้เราตระหนักว่าอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ทุกสิ่งอย่างละเอียดถี่ถ้วน ตั้งแต่การงอกเงยของผลไม้ไปจนถึงการตั้งครรภ์และการคลอดของสิ่งมีชีวิต ซึ่งสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นด้วยความรู้ของพระองค์ทั้งหมด การตระหนักเช่นนี้จะทำให้เรามีความสำนึกอยู่เสมอว่าพระองค์ทรงเห็นและทรงรู้ทุกสิ่งที่เรากระทำ
2. ความรู้เรื่องวันกิยามะฮ์เป็นเรื่องเร้นลับที่พระองค์ทรงสงวนไว้: การที่พระองค์ทรงเป็นผู้เดียวที่รู้เวลาของวันสิ้นโลกนั้น สอนให้เรามีชีวิตอยู่ด้วยความพร้อมเสมอ เพราะเราไม่รู้ว่าเมื่อใดจะถึงวาระนั้น ดังนั้นเราควรเร่งทำความดีและละเว้นจากความชั่วอยู่ตลอดเวลา
3. ความจริงจะปรากฏชัดในวันกิยามะฮ์: แม้ผู้ตั้งภาคีจะหลงผิดและยืนหยัดในการบูชารูปปั้นในโลกดุนยา แต่ในวันกิยามะฮ์พวกเขาจะต้องยอมรับความจริงและปฏิเสธสิ่งที่เคยยึดถือ นี่คือบทเรียนอันทรงคุณค่าที่ทำให้เรามั่นใจในความยุติธรรมของอัลลอฮ์ และไม่ควรหลงไปกับการยึดถือสิ่งอื่นใดนอกจากพระองค์
4. การสำนึกผิดก่อนสายเกินไป: การที่บรรดาผู้ตั้งภาคีกล่าวสารภาพในวันกิยามะฮ์นั้น สอนให้เรารีบกลับตัวกลับใจในโลกนี้ก่อนที่วันนั้นจะมาถึง เพราะการสำนึกผิดในวันนั้นจะไม่มีประโยชน์อีกต่อไป