Sure Fussilet — Ayet 48

Kelime Anlamları:

• ضَلَّ: kayboldu, gözden kayboldu, uzaklaştı.
• يَدْعُونَ: çağırıyorlardı, ibadet ediyorlardı.
• مِن قَبْلُ: daha önce, dünyada iken.
• ظَنُّوا: kesin olarak anladılar, iyice kanaat getirdiler.
• مَحِيصٍ: kaçış yeri, sığınak, kurtuluş yolu.

Tefsir:

Bu âyet, kıyamet gününde müşriklerin içinde bulundukları acı durumu tasvir etmektedir. O gün, dünyada iken Allah’tan başka tapındıkları, kendilerine yardım edeceğini umdukları bütün putlar ve sahte ilahlar onlardan uzaklaşmış, gözden kaybolmuştur. Onlar, bu varlıkların kendilerine hiçbir fayda sağlayamayacağını, ne şefaat edebileceklerini ne de azabı onlardan uzaklaştırabileceklerini açıkça görmüşlerdir. Artık o gün, Allah’ın azabından kurtulmak için hiçbir kaçış yollarının, hiçbir sığınaklarının ve hiçbir kurtuluş çarelerinin olmadığını kesin olarak anlamışlardır. Bu, onlar için en büyük pişmanlık ve hüsran anıdır; çünkü dünyada iken güvendikleri her şeyin boş olduğunu, gerçek gücün yalnızca Allah’a ait olduğunu işte o zaman anlarlar.

Faydalar:

Bu âyet, insanın yalnızca Allah’a yönelmesi gerektiğini ve O’ndan başka hiçbir varlığın gerçek anlamda yardım edemeyeceğini öğretir. İnsan, dünyada iken güvendiği makam, mal, evlat veya başka varlıkların kıyamet gününde kendisine hiçbir fayda sağlayamayacağını bilmelidir. Bu bilinç, kişiyi yalnızca Allah’a ibadet etmeye, O’na güvenmeye ve O’nun rızasını kazanmak için çalışmaya yönlendirir. Ayrıca bu âyet, tövbe kapısının dünyada açık olduğunu, ancak ahirette bu kapının kapanacağını hatırlatarak insanı fırsat varken Allah’a dönmeye teşvik eder. Mümin, bu âyetten ders alarak hayatını Allah’ın rızasına göre düzenler ve ahirette pişman olacaklardan olmamak için gayret gösterir.