Suurah Fussilat — Aayad 51

Macnada Erayada:

• أَعْرَضَ: Jeedsaday, ka tagay daacadnimadii iyo addeeciddii.
• وَنَأَى بِجَانِبِهِ: Iska fogeeyay oo isla waynaaday, isagoo ka jeedsanaya xaqa isla weyni darteed.
• فَذُو دُعَاءٍ عَرِيضٍ: Waa mid badan baryada, oo ku dar-daran baryada Eebe.

Tafsiirka:

Markaan siinno dadka nicmooyin noocay ah — sida caafimaad, maal, ama baryo kale — wuxuu iska jeedsadaa Eebe, oo xaqa kama uu hogaansamo, isla weyni iyo kibir ayaa ka muuqda. Wuxuu iska fogeeyaa mahadnaqidda Eebe iyo cibaadadiisa.

Hase yeeshee, markuu taabto dhib — jirro, faqri, ama musiibo — wuxuu noqdaa mid aad u baryaya Eebe, isagoo ku dar-daran baryada, oo weydiisanaya in Eebe ka faydoo dhibka. Wuxuu Eebe ku xusuustaa cudurrada iyo dhibaatooyinka, laakiin wuxuu iska illoobaa nicmada marka uu caafimaad qabo.

Qofkani waa mid aan Eebe ku mahadin markuu nicmo ku sugan yahay, oo aan ku samrin markuu dhib ku dhaco. Wuxuu Eebe u jeedaa marka ay dhibaato taabato, laakiin marka nicmadu timaaddo wuu ka jeedsadaa.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Nicmada waa imtixaan: Dadku waa inay ogaadaan in nicmada Eebe ay tahay imtixaan, oo aan loo baahnayn inay ku kibirtaan ama xaqa ka jeedsadaan, laakiin waa inay ku mahadnaqaan Eebe.
2. Dhibku waa wax lagu xusuusto Eebe: Dhibaatooyinku waxay dadka u soo celiyaan xusuusta Eebe, laakiin waa inaynaan sugayn dhibaato si aan Eebe u xusuusanno; waa inaynu Eebe ku xusuusannaa xaalad kasta.
3. Waa inaynu isku dheellitirnaa: Mu'uminku waa inuu Eebe ku mahadnaqo nicmada, isla markaana ku samro dhibka, isagoo og in labaduba ay yihiin imtixaan Eebe.
4. Kibirku waa sabab xumaan: Ka jeedsashada xaqa iyo isla weynidu waa astaamaha dadka aan fiicnayn, waxayna dadka ka fogaysaa raxmadda Eebe.
5. Baryada waa hubka mu'uminka: Baryadu waa cibaado weyn, laakiin waa inay noqotaa mid joogto ah, oo aan la sugayn dhibaato si loo baryo Eebe.