Fussilət surəsi — Ayə 51

Sözlərin izahı:

• أَنْعَمْنَا: Biz nemət verdik, lütf etdik.
• أَعْرَضَ: Üz çevirdi, boyun qaçırdı.
• نَأَى بِجَانِبِهِ: Yanını uzaqlaşdırdı, təkəbbürlə kənara çəkildi.
• مَسَّهُ الشَّرُّ: Ona bir bəla, xəstəlik və ya çətinlik toxundu.
• دُعَاءٍ عَرِيضٍ: Geniş, bol-bol dua; yəni çoxlu yalvarış.

Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala insanın təbiətində olan bir zəifliyi bizə göstərir. İnsana sağlamlıq, ruzi, rahatlıq kimi nemətlər verildikdə, çox vaxt o, Allahı yadından çıxarır, şükür etməkdən boyun qaçırır və təkəbbürlə haqdan üz çevirir. Sanki neməti verəni heç tanımır, Ona itaət etməyə ehtiyac duymur.

Amma eyni insana bir xəstəlik, yoxsulluq və ya başqa bir çətinlik üz verdikdə, dərhal Allaha yönəlir, əllərini açıb yalvarır, uzun-uzadı dualar edir, kömək diləyir. Yəni çətinlik anında Rəbbini tanıyır, amma rahatlıq anında Onu unudur. Bu, insanın naşükürlüyünü və səbirsizliyini ortaya qoyur: nə nemətə şükür edir, nə də bəlaya səbir edir.

Ey insan! Bir düşün: sənə verilən hər nemət — sağlamlığın, yediyin-içdiyin, ailən, işin — hamısı Allahın lütfüdür. Bunları verənə şükür etmək nə qədər gözəldir! Şükür edən insan nemətlərin artmasına nail olar, qəlbi rahatlıq tapar. Çətinlik gəldikdə isə yalnız Allaha sığınmaq, səbirli olmaq və duanı yalnız Ondan bilmək ən doğru yoldur. Unutma ki, Allah həm nemət verəndə, həm də bəla göndərəndə səninlədir. Hər iki halda Onu xatırla, şükür və səbir ilə Ona yaxınlaş. Belə etsən, dünya və axirət səadətinə qovuşarsan.