Sura Fussilat — Aya 51

Maana ya Maneno:

• أَعْرَضَ: Aligeuka na kuacha kuitikia haki.
• وَنَأَى بِجَانِبِهِ: Akajitenga na kujivuna, akajiondolea mbali na utiifu.
• فَذُو دُعَاءٍ عَرِيضٍ: Mwenye kuomba kwa wingi na kusisitiza.

Tafsiri ya Aya:

Mwenyezi Mungu anaeleza tabia ya mwanadamu anapopata neema na raha: anapoongezewa afya, riziki, au baraka nyingine, anageuka na kujivuna, akajitenga na kumtii Mwenyezi Mungu na kushukuru, akajiona bora na kukubali kujitenga na haki. Lakini anapopata shida, kama ugonjwa, umaskini, au dhiki, basi huwa mwenye kuomba kwa wingi na kusisitiza, akimlalamikia Mwenyezi Mungu ili aondolee shida hiyo. Hivyo, mwanadamu humjua Mola wake wakati wa shida, lakini anamsahau wakati wa raha; wala hashukuru kwa neema, wala hasubiri kwa shida. Hii ni ishara ya udhaifu wa mwanadamu na upungufu wake, isipokuwa wale ambao Mwenyezi Mungu amewalinda na kuwapa taufiki ya kushukuru na kusubiri.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Inatuonya dhidi ya kujivuna na kujitenga na Mwenyezi Mungu wakati wa neema, kwani hii ni tabia ya kulaumiwa inayomfanya mtu apoteze baraka.
2. Inatufundisha kuwa mwamini anapaswa kumshukuru Mwenyezi Mungu katika raha na kusubiri katika shida, si kumkumbuka tu wakati wa dhiki.
3. Inatuonyesha upendo wa Mwenyezi Mungu kwetu kwa kututajirisha na kutuonya dhidi ya tabia hii, ili tujiepushe nayo na tuwe waja wema wanaomtii kila hali.
4. Inatuhimiza kuwa na uthabiti katika ibada na shukrani, kwani huo ndio mwongozo wa kweli unaomfanya mtu kuwa karibu na Mola wake na kupata radhi yake.