سورت شوری — آیت 19

د کلمو معناګانې:

• لَطِيفٌ: نرمي کوونکی، مهربان، هغه څوک چې په خپلو بندګانو ډېر مهرباني او نرمي کوي.
• يَرْزُقُ: رزق ورکوي، روزي ورکوي.
• القَوِيُّ: قوي، هغه څوک چې بشپړ قدرت لري.
• العَزِيزُ: غالب، هغه څوک چې هیڅوک پرې غالب نشي.

تفسیر:

الله تعالی خپلو بندګانو ته ډېر مهربان او نرم دی. هغه خپلو بندګانو ته په بېلابېلو لارو نرمي او مهرباني کوي. هغه چا ته چې وغواړي پراخه روزي ورکوي او چا ته چې وغواړي تنګه روزي ورکوي، خو دا ټول د هغه په حکمت او مصلحت سره وي. ځینې وختونه الله تعالی یو بندګي ته زیاته شتمني ورکوي، ځینې وختونه روغتیا ورکوي، ځینې وختونه علم ورکوي، او ځینې وختونه صبر او قناعت ورکوي. دا ټول د الله تعالی د لطف او مهربانۍ بېل بېل ډولونه دي.

الله تعالی قوي دی، یعنې هغه ډېر قدرت لري او هیڅوک د هغه په مقابل کې ودرېدلای نشي. هغه عزت والا دی، یعنې غالب او برتر دی، او د خپلو دښمنانو او د هغو کسانو څخه چې د هغه نافرماني کوي، انتقام اخلي. نو د الله تعالی قوت او عزت د هغه د لطف او مهربانۍ سره یو ځای دی — هغه مهربان دی، خو کله چې د هغه نافرماني وشي، نو هغه قوي او غالب دی چې سزا ورکړي.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته د الله تعالی د مهربانۍ او لطف اندازه معلوموي — هغه خپلو بندګانو ته دومره مهربان دی چې هر څه چې ورکوي، د هغوی په ګټه وي، که څه هم مونږ یې حکمت نه پوهېږو.
2. مونږ باید د رزق په پراخوالي یا تنګوالي کې الله تعالی ته ډاډه اوسو — ځکه چې هغه پوهېږي چې څه شی زمونږ لپاره ښه دی او څه شی بد.
3. دا آیت مونږ ته د الله تعالی د قوت او عزت یادونه کوي، چې مونږ باید له هغه څخه ووېرېږو او د هغه نافرماني ونه کړو، ځکه چې هغه غالب دی او هیڅوک د هغه له سزا څخه تېښته نشي کولای.
4. په دې آیت کې مونږ ته د امید او وېرې ترمنځ توازن ښودل شوی — له یوې خوا د الله د لطف امید، او له بلې خوا د هغه د قوت او عزت وېره، چې دا دواړه د مؤمن د ژوند لارښوونه کوي.