سورت شوری — آیت 39

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• البَغْيُ: ظلم، زیاتی او له حد نه تېرېدل.
• يَنتَصِرُونَ: له ظالم نه بدل اخیستل، دفاع کول او له خپل ځان نه د ظلم لرې کول.

تفسیر:

دا آیت د هغو مومنانو صفتونه بیانوي چې د الله تعالی په نزد ډېر محبوب دي. دا هغه خلک دي چې کله پرې ظلم او زیاتی وشي، نو دوی یوازې په زړه کې نه غمجنېږي او نه هم په خاموشۍ سره ظلم برداشت کوي، بلکې دوی له ظالم نه خپل حق اخلي او د خپل ځان دفاع کوي. خو دا دفاع او انتقام په شرعي حد کې وي — یعنې دوی له ظلم سره په اندازه د ظلم مقابله کوي، نه له حد نه تېرېږي او نه پر بېګناه کسانو ظلم کوي. دوی د ظلم په وړاندې بې وسه نه پاتې کېږي او نه هم ذلت مني، بلکې خپل عزت او کرامت ساتي. که چېرې دوی د ظلم په وړاندې صبر وکړي او د الله د اجر په نیت معاف کړي، نو دا هم ډېر غوره کار دی، خو که انتقام واخلي، نو دا هم د دوی حق دی، ځکه چې اسلام د ظلم په وړاندې د دفاع اجازه ورکړې ده.

فايدې:

• مسلمان باید د ظلم په وړاندې بې وسه او ذلیله نه وي، بلکې د خپل حق د اخیستو لپاره هڅه وکړي.
• انتقام اخیستل باید په عدل او انصاف سره وي، نه له حد نه تېرېدل.
• دا آیت مسلمانانو ته دا زده کوي چې عزت نفس او د ځان کرامت ساتل د ایمان برخه ده.
• که څه هم انتقام اخیستل روا دی، خو صبر او معاف کول غوره او د الله په نزد ډېر اجر لري، ځکه چې الله تعالی د صبر کوونکو سره مینه لري.