Аз-Зухруф сүрәсе — Аять 17

Сүзләрнең мәгънәләре:

• بُشِّرَ — шатлыклы хәбәр бирелде, сөенеч итеп әйтелде.
• بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَنِ مَثَلًا — аларның Рахманга нисбәт иткән нәрсәсе белән (ягъни кыз балаларының Аллаһыга бала итеп нисбәт ителүе белән).
• ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا — йөзе каралып калды, караңгыланып китте.
• كَظِيمٌ — эченә үзенең ачуын йоткан, кайгы-хәсрәттән тулып ташкан, әмма тышка чыгара алмаган кеше.

Аят тәфсире:

Бу аять мөшрикләрнең Аллаһыга кыз балаларны нисбәт итүләренә гаҗәпләнү һәм аларның бу эшләренең ни дәрәҗәдә акылсызлык икәнен күрсәтү өчен килә. Алар үзләре Рахманга кызларны бала итеп әйтәләр, ягъни фәрештәләрне Аллаһының кызлары дип атыйлар. Ләкин шул ук аларның берсенә кыз бала тууы турында шатлыклы хәбәр килсә, аның йөзе каралып китә, эчтән кайгы-хәсрәт белән тула, ачуын эченә йота, чөнки ул кыз баланы үзе өчен хурлык дип саный. Ул хәтта кабиләсеннән яшеренеп йөри — бу хәбәрне ишеткәннән соң, аның йөзе караңгылана, ул үзен бик начар хис итә.

Шулай итеп, алар үзләре өчен кыз баланы хурлык дип саныйлар, әмма шул ук вакытта Аллаһыга кызларны нисбәт итәләр. Бу — бик зур карама-каршылык һәм наданлык. Алар үзләре өчен кабул итмәгән нәрсәне Аллаһыга нисбәт итәләр. Бу аларның акылларының бозыклыгын һәм Аллаһыга карата ихтирамсызлыкларын күрсәтә. Аллаһы Тәгалә аларның бу ялган сүзләреннән бик югары һәм пакь.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһы Тәгаләгә бала нисбәт итү — бик зур гөнаһ һәм ялган, чөнки Аллаһы һәрнәрсәдән пакь, Аңа беркем дә тиң түгел.
• Кыз балалар — Аллаһының бүләге, аларны хурлык дип санау — наданлык эше. Ислам кыз балаларны зур хөрмәткә лаек итә, аларны тәрбияләү — оҗмахка илтүче юл.
• Кеше үзе өчен кабул итмәгән нәрсәне башкаларга, бигрәк тә Аллаһыга нисбәт итәргә тиеш түгел.
• Мөшрикләрнең Аллаһы турындагы ялган фикерләре аларның үзләренең акылсызлыгын күрсәтә, чөнки алар үзләре өчен начар санаган нәрсәне Аллаһыга карый дип әйтәләр.
• Бу аять мөселманнарга Аллаһының бөеклеген, Аның һәр кимчелектән пакь булуын һәм Аңа дөрес итеп ышануның мөһимлеген өйрәтә.