Suurah Az-Zukhruf — Aayad 17

Macnada Erayada:

• Bushsharay: Loogu warramay, loogu bishaareeyay.
• Wajhuhu muswaddan: Wajigiisu madoobaaday.
• Kaziim: Mid aad u cadhaysan oo cadhada ku liqay laabtiisa, isagoo walbahaar iyo murugo qaba.

Tafsiirka:

Marka midkood loogu warramo inuu dhalay gabadh — taasoo ah waxay u nisbeeyaan Eebaha Raxmaan, iyagoo sheeganaya in Malaa'igtu yihiin gabdho Eebe — waxaa wajigiisii madoobaada oo isagoo aad u walbahaarsan, murugaysan, oo cadhada la liqay. Waxa uu nebcaysanayaa gabadha, isagoo u xun in loo sheego dhalashadeeda, laakiin haddana waxay u nisbeeyaan Eebbe wax ay iyagu u neceen yihiin oo ay u xun yihiin. Su’aashu waxay tahay: Sidee bay ugu raalli noqon karaan Eebe wax aanay nafahooda u raalli ahayn? Eebaa ka sarreeya oo ka xoog badan waxay ku tilmaami xumaan.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo:

1. Cibaadada iyo weynaha Eebe waa in laga dheereeyo wax kasta oo xumaan ah, waana inaan Eebe u nisbeeynin wax aan nafteena u jeclayn.
2. Qofka Muslimka ah waa inuu ku farxo wixii Eebe u qaddaro, gabadh ha ahaato ama wiil, maxaa yeelay Eebe waa kan wax walba ku abuuray si xikmad leh.
3. Caqligu waa inuu u hoggaansamo wixii Eebe sheego, oo aan loo eegin waxa dadku ku xukumaan ee ay ka xishoodaan, maxaa yeelay Eebaa ugu xaqsan oo ugu sarreeya.
4. Ayada oo ay tahay in dadku ku farxaan dhalashada gabdhaha, Islaamku wuxuu ku faray daryeelka gabdhaha iyo ixtiraamkooda, waxayna yihiin barako iyo khayr qoyska.