سورت زخرف — آیت 28

د کلمو معناګانې:

• عَقِبِهِ: د هغه اولاد، نسل او ذريت.
• بَاقِيَةً: تلپاتې، پاتې کېدونکې.
• يَرْجِعُونَ: بېرته راګرځي، توبه وباسي.

تفسیر:

حضرت ابراهيم عليه السلام د توحيد کلمه (لا إله إلا الله) د تلپاتې کلمې په توګه په خپل اولاد او ذريت کې پريښوده، تر څو دا کلمه د هغه په نسل کې پاتې شي او له منځه لاړه نشي. هغه دا کلمه داسې يوه ميراثي وصيت وګرځوله چې د هغه په اولاد کې به هيڅکله له منځه نه ځي، او تل به په دوی کې ځينې خلک وي چې د الله تعالی يووالی مني او له شرکه ځان ساتي. د دې کار موخه دا وه چې د ده اولاد او ذريت، په ځانګړې توګه د مکې کافران، بېرته خپل پلار ابراهيم عليه السلام ته رجوع وکړي، د هغه لارې ته بېرته راوګرځي، د الله تعالی عبادت وکړي او له شرک او ګناهونو څخه توبه وباسي. نو دا کلمه د ابراهيم عليه السلام په اولاد کې پاتې شوه، تر دې چې رسول الله صلی الله عليه وسلم هم د همدې کلمې د بيا ژوندي کولو لپاره راغی.

فايدې:

1. د توحيد کلمه (لا إله إلا الله) تر ټولو ستره او بنسټيزه کلمه ده، چې بايد تل پاتې او خوندي وساتل شي.
2. نېک پلرونه بايد خپل اولاد ته د دين او توحيد سپارښتنه وکړي، ځکه چې دا د اولاد لپاره تر ټولو غوره ميراث دی.
3. د ابراهيم عليه السلام دعا او هڅه ښيي چې د اولاد د اصلاح لپاره بايد هڅه وشي، او دا چې د نېک اولاد درلودل د پلار لپاره ستره نعمت ده.
4. د دې آيت څخه معلومېږي چې الله تعالی د خپل نبي ابراهيم عليه السلام دعا قبوله کړه، ځکه چې د هغه په اولاد کې يې ډېر پيغمبران او نېکان خلک راوستل، چې تر ټولو لوړ يې رسول الله صلی الله عليه وسلم دی.
5. دا آيت د دې لامل ګرځي چې مسلمانان بايد د توحيد په کلمه ولاړ پاتې شي او خپل اولاد ته يې هم ورزده کړي، ځکه چې دا د نجات او خوشبختۍ کليده ده.