سورت زخرف — آیت 27

د کلمو معناګانې:

• فَطَرَنِي: زه يې پيدا کړم، يعنې ما ته يې د خلقت بڼه راکړه او له نشتوالي يې رامنځته کړم.
• سَيَهْدِينِ: هغه به ما ته خامخا لارښوونه وکړي، يعنې د حق او سمې لارې په لور به يې رهبري کړم.

د آيت تفسير:

حضرت ابراهيم عليه السلام د خپل قوم سره په داسې حال کې خبرې کولې چې هغوى د بتانو عبادت کاوه. هغه وويل: زه له هغو معبودانو بېزاره يم چې تاسو يې عبادت کوئ، مګر يوازې له هغه ذات نه چې زه يې پيدا کړم او رامنځته کړم، هغه زما خالق او رازق دی. هغه ته د عبادت حق يوازې ورته دی. بيا يې وويل: هغه به ما ته خامخا د سمې لارې لارښوونه وکړي، يعنې هغه به ما ته د حق د پېژندلو او د نېک عملونو توفيق راکړي. دا د ابراهيم عليه السلام د توحيد او د شرک نه د بېزارۍ اعلان دی، چې هغه يې په خپل رب باندې بشپړ باور او توکل څرګندوي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. مؤمن بايد له هر هغه شي نه بېزاره شي چې د الله پر ځای عبادت کېږي، که هغه بت وي، انسان وي يا بل څه.
2. د الله تعالی په لارښوونه باندې باور او توکل د مؤمن د ژوند بنسټ دی، ځکه چې هغه د خپل بنده د هدایت ضامن دی.
3. دا آيت موږ ته ښيي چې دعوت او تبليغ بايد په حکمت او روښانه دليل سره وشي، لکه څنګه چې ابراهيم عليه السلام خپل قوم ته د توحيد پيغام ورساوه.
4. مؤمن بايد په خپل رب باندې دومره باور ولري چې د هر ډول ستونزو او ازموينو سره مخامخ کېدو سره هم له هغه نه د لارښوونې هيله وکړي.