سوره زخرف — آیه 28

معانی کلمات:

• «عَقِبِهِ»: به معنای فرزندان و نسل او (ذریّه) است.
• «لَعَلَّهُمْ»: به معنای امید و توقع است، یعنی «باشد که آنان».

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه خبر میدهد که حضرت ابراهیم علیهالسلام کلمهٔ توحید یعنی «لا إله إلا الله» را بهعنوان یک اصل ماندگار و جاودانه در نسل و ذریّهٔ خود قرار داد؛ بهگونهای که این کلمه در میان فرزندان او باقی ماند و همیشه در نسل او کسانی بودند که خدا را یگانه میدانستند و به او شرک نمیورزیدند. هدف ابراهیم از این کار آن بود که فرزندان و امتش بهسوی توحید و یکتاپرستی بازگردند و از شرک و گناهان توبه کنند. این آیه اشاره دارد به اینکه دعوت به توحید، میراث ماندگار ابراهیم برای امتهای بعدی است و کفّار مکه نیز که از نسل او بودند، باید به این اصل بازمیگشتند و به آن ایمان میآوردند.

فواید و پیامهای آیه:

1. اهمیت بنیادین توحید: این آیه نشان میدهد که اساسیترین پیام همهٔ پیامبران، بهویژه حضرت ابراهیم، دعوت به یکتاپرستی است و این کلمه باید در نسلها باقی بماند و به نسلهای بعد منتقل شود.
2. مسئولیت تربیتی والدین: پدران و مادران باید مانند ابراهیم خلیل، فرزندان خود را با توحید و ایمان پرورش دهند و این اصل را در نسل خود ماندگار کنند.
3. امید به بازگشت گمراهان: هیچکس نباید از هدایت دیگران ناامید شود؛ چنانکه ابراهیم امیدوار بود که فرزندانش به توحید بازگردند، ما نیز باید برای هدایت دیگران تلاش کنیم و امیدوار باشیم.
4. پایداری در دعوت: دعوت به حق باید استمرار داشته باشد و در طول نسلها ادامه یابد، نه اینکه به یک زمان یا مکان خاص محدود شود.