Zuxruf surasi — Oyat 33

Kalimalarning ma’nolari:

• Squfan – tom yopiladigan yopma, shift.
• Ma’arij – zinapoyalar, narvonlar.
• Yazharun – chiqadilar, ko‘tariladilar.

Tafsir:

Agar Alloh taolo bilganida, kofirlarga beriladigan dunyo ne’matlari odamlarni kufrga jalb qilmasa va ularni bir jamoat bo‘lib kufrga ergashishiga sabab bo‘lmasa edi, u holda Rahmonni inkor etuvchi kofirlarning uylariga kumushdan tomlar qilib bergan bo‘lardi. Shuningdek, ular uchun kumushdan zinapoyalar yaratgan bo‘lardi, ular orqali uylarining tepasiga chiqishar edi. Ammo Alloh taolo buni qilmadi, chunki agar kofirlarga dunyo ne’matlarini keng bersa, odamlar dunyoga moyil bo‘lib, ularning kufriga ergashib, jamoa bo‘lib kufrda birlashib qolishlaridan qo‘rqdi. Bu esa bandalarning halokatiga sabab bo‘lardi. Shuning uchun Alloh taolo o‘z hikmati bilan dunyo ne’matlarini faqat kofirlarga emas, balki mo‘minlar va kofirlarga birga beradi, lekin oxirat ne’matlarini esa faqat mo‘minlarga xos qilgan.

Foydalar:

• Bu oyatdan ma’lum bo‘ladiki, Alloh taolo dunyo ne’matlarini kofirlarga ham berishi mumkin, lekin bu ularning Alloh huzurida qadrli ekanliklarini bildirmaydi. Aksincha, Alloh ba’zan ularni dunyo ne’matlari bilan imtihon qiladi.
• Dunyo ne’matlari haqiqiy saodat emas, balki sinov vositasidir. Haqiqiy saodat esa Allohga iymon keltirish va Unga itoat qilishdadir.
• Alloh taolo bandalariga rahmli bo‘lib, ularni kufrga jalb qiladigan narsalarni bermaslik orqali ularni himoya qiladi. Bu Allohning bandalariga bo‘lgan cheksiz rahmatidir.
• Mo‘min kishi dunyo ne’matlariga haddan tashqari berilmasligi kerak, chunki bu ne’matlar kofirlarga ham berilgan. Asosiy e’tibor oxirat ne’matlarini qo‘lga kiritishga qaratilishi lozim.
• Islom dini insonlarni dunyo va oxirat o‘rtasida muvozanatni saqlashga o‘rgatadi. Dunyo ne’matlaridan foydalanish joiz, lekin ularni asosiy maqsad qilib olmaslik kerak.