සූරා අස්-සුඛ්රුෆ් — ආයාත් 50

වදන්හි අර්ථ:

• كَشَفْنَا – අපි ඉවත් කළෙමු / දුරු කළෙමු.
• الْعَذَابَ – දඬුවම (මෙහිදී නියඟය හා පාඩුව වැනි ලෞකික දඬුවම).
• يَنكُثُونَ – ඔවුහු (ගිවිසුම) කඩ කරති / බිඳ දමති.

පැහැදිලි කිරීම:

මෙම උතුම් වාක්යයෙන් අල්ලාහ් තආලා අපට දන්වන්නේ, ෆිර්අවුන්ගේ ජනතාවට මූසා (අලයිහිස්සලාම්) ගේ යුගයේදී දරුණු නියඟයක් හා ආහාර හිඟයක් වැනි දඬුවමක් පැමිණි බවයි. එවිට ඔවුහු මූසා නබිතුමා වෙත පැමිණ, ඔබගේ රබ්ගෙන් අප වෙනුවෙන් දඬුවම ඉවත් කරන ලෙස ඉල්ලන්නැයි කියා, එසේ ඉවත් කළහොත් අපි ඔබව විශ්වාස කර ඔබ සමඟ ඊශ්රායීල දරුවන් යවන්නෙමු යැයි පොරොන්දු වූහ. එවිට මූසා නබිතුමා තම රබ්ට යාච්ඤා කළ අතර, අල්ලාහ් ඔවුන්ගෙන් එම දඬුවම ඉවත් කළේය.

නමුත් අල්ලාහ් ඔවුන්ගෙන් දඬුවම ඉවත් කළ මොහොතේම, ඔවුහු තම පොරොන්දු කඩ කර, ගිවිසුම් බිඳ දමා, කුෆ්ර් (ප්රතික්ෂේපය) හා මුරණ්ඩුකම මතම තදින් සිටියහ. ඔවුහු ඉගෙන ගත් පාඩම අමතක කර, පෙර තිබූ අවිශ්වාසයටම ආපසු ගියහ. මෙය ඔවුන්ගේ හදවත්වල දැඩි බව සහ ධර්මයට එරෙහි මුරණ්ඩුකම පෙන්නුම් කරයි.

උපදේශ හා පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණි විට, එයින් මිදීමට ඇති මාර්ගය නබිවරුන් වෙත යොමු වී ඔවුන්ගේ යාච්ඤාව ඉල්ලීමයි. මෙය අල්ලාහ්ගේ කරුණාවේ දොරටුවකි.
2. අල්ලාහ් අපට ලබා දෙන සෑම දයාවක්ම, එනම් දුක් කරදර දුරු වීම, රෝග සුව වීම වැනි දේ, අප අල්ලාහ්ට කෘතඥ වීමට හා ඔහුට අවනත වීමට අවස්ථාවක් ලෙස සැලකිය යුතුය. එය අමතක කර පෙර තත්ත්වයට යාම ඉතා නරක ගතියකි.
3. පොරොන්දු කඩ කිරීම සහ ගිවිසුම් බිඳ දැමීම මුනාෆික් (කුහක) ගති ලක්ෂණයක් වන අතර, එයින් අප ආරක්ෂා විය යුතුය. විශේෂයෙන් අල්ලාහ්ට කරන ලද පොරොන්දු ඉටු කිරීම ඉතා වැදගත් වේ.
4. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම් තාවකාලිකව ඉවත් වීම යනු ඔහුගේ අවසන් තීන්දුව අවසන් වීම නොවේ. එබැවින් අප අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට බිය වී, ඔහුගේ දයාව බලාපොරොත්තු වෙමින්, ඔහුට අවනතව ජීවත් විය යුතුය.
5. මෙම සිදුවීම අපට පෙන්වා දෙන්නේ අල්ලාහ්ගේ අනුග්රහයන් ලැබුණු පසු ඒවා ආරක්ෂා කර ගැනීමට ක්රියා කළ යුතු බවයි. අල්ලාහ්ගේ අනුග්රහය ලැබුණු පසු එය ප්රතික්ෂේප කිරීම ඔහුගේ කෝපයට හේතු විය හැක.