Surat Az-Zukhruf — Ayat 86

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• لَا يَمْلِكُ (laa yamliku): ora nduweni kuwasa utawa ora bisa ndarbeni.
• يَدْعُونَ (yad'uuna): kang padha nyembah utawa nyebut.
• مِن دُونِهِ (min duunihi): saliyane Panjenengane (Allah).
• الشَّفَاعَةَ (asy-syafaa'ah): pitulungan utawa syafaat ing ngarsane Allah.
• شَهِدَ بِالْحَقِّ (syahida bil-haqqi): nyekseni kanthi bener, yaiku ngakoni kamulyane Allah lan kerasulan Muhammad ﷺ.
• وَهُمْ يَعْلَمُونَ (wa hum ya'lamuun): lan dheweke padha ngerti kanthi atine apa kang diakoni nganggo lesane.

2) Tegesing ayat:

Allah SWT ngandharake menawa barang-barang kang disembah dening wong-wong musyrik saliyane Allah iku ora nduweni kuwasa kanggo menehi syafaat marang sapa wae ing ngarsane Allah. Iki minangka bantahan marang pangira-ngira wong musyrik kang nganggep menawa brahala-brahala utawa sesembahane bisa dadi perantara lan nulungi dheweke ing ngarepe Allah. Nanging, ana pangecualian: wong-wong kang wis nyekseni kanthi bener babagan ketauhidan Allah lan kebeneran Rasulullah ﷺ, lan dheweke ngerti tenan apa kang diakoni, mula dheweke bisa oleh idin saka Allah kanggo menehi syafaat. Kang kalebu ing golongan iki kayata Nabi Isa, Uzair, lan para malaikat — yaiku wong-wong kang tau disembah dening sebagian manungsa saliyane Allah, nanging sejatine dheweke iku para hamba Allah kang mulya lan padha nyekseni kanthi bener. Dheweke bisa nduweni kuwasa syafaat amarga Allah kang maringi idin marang dheweke, dudu amarga dheweke disembah. Dadi, syafaat iku kabeh ana ing tangane Allah, lan ora ana siji-sijia kang bisa menehi syafaat kajaba kanthi idin lan kersane Allah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen syafaat iku mung ana ing tangane Allah. Ora ana brahala, reca, utawa sesembahan liyane kang bisa menehi pitulungan ing ngarsane Allah. Iki nguatake iman kita yen mung Allah kang kudu disembah lan dijaluki pitulungan.
• Wong-wong kang nyekseni kanthi bener babagan ketauhidan lan kenabian Muhammad ﷺ, sarta ngerti tenan apa kang diakoni, iku bakal oleh kamulyan lan bisa oleh idin Allah kanggo menehi syafaat. Iki nuduhake sepira gedhene pahala lan kamulyane wong kang iman kanthi bener lan ngelmu.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah ngupaya ngelmu kang bener babagan agama, supaya panyeksen kita marang Allah lan Rasulullah ﷺ dilakoni kanthi kesadaran lan kawruh, ora mung gugur kewajiban.
• Islam iku agama kang adil lan jelas. Allah ora nglarang syafaat sakabehe, nanging menehi syafaat mung marang wong-wong kang wis nyekseni kanthi bener lan ngerti. Iki nuduhake yen Islam ngajeni ngelmu lan kesadaran, lan ora mung ngandelake pangarep-arep kosong.
• Ayat iki uga ngelingake kita supaya ora nyembah marang makhluk, sanajan makhluk iku mulya kayata Nabi Isa utawa para malaikat. Padha iku para hamba Allah kang kudu dihormati, nanging ora kena disembah. Ibadah iku mung kanggo Allah SWT.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku pituduh kang cetha lan nggawa kita marang kebeneran kang sejati, sarta nguatake iman lan tauhid kita marang Allah SWT.