زخرف سۈرىسى — ئايەت 86

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا مۇشرىكلارنىڭ ئاللاھنى قويۇپ چوقۇنغان بۇتلىرىنىڭ ھېچقانداق شاپائەت قىلالمايدىغانلىقىنى، پەقەت ھەقىقەتنى بىلىپ تۇرۇپ شاھىتلىق بەرگەن كىشىلەرلا شاپائەت قىلالايدىغانلىقىنى بايان قىلىدۇ.

ئايەتتىكى مۇھىم سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• يَدْعُونَ — چوقۇنۇش، ئىبادەت قىلىش، ياردەمگە چاقىرىش.
• الشَّفَاعَةَ — شاپائەت، يەنى باشقىلار ئۈچۈن ئاللاھنىڭ ھۇزۇرىدا ئارىلىقچى بولۇش.
• شَهِدَ بِالْحَقِّ — ھەقىقەتكە، يەنى ئاللاھنىڭ بىرلىكىگە ۋە پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ پەيغەمبەرلىكىگە قەلبى بىلەن ئىشىنىپ، تىلى بىلەن ئىقرار قىلىش.

ئايەتنىڭ تەپسىرلىك مەنىسى:

مۇشرىكلار ئاللاھنى قويۇپ چوقۇنغان بۇت ۋە سەنەملەر، ياكى ئۇلار ئىلاھ دەپ قارىغان مەخلۇقلار ئاللاھنىڭ ھۇزۇرىدا ھېچكىمگە شاپائەت قىلالمايدۇ. ئۇلارنىڭ بۇنداق كۈچ-قۇدرىتى يوق. چۈنكى شاپائەت پەقەت ئاللاھنىڭ ئىزنى ۋە رۇخسىتى بىلەنلا بولىدۇ.

لېكىن بۇنىڭدىن مۇستەسنا بولىدىغان بىر گۇرۇپپا بار: ئۇلار ھەقىقەتنى بىلىپ تۇرۇپ، ئاللاھنىڭ بىرلىكىگە ۋە پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ پەيغەمبەرلىكىگە قەلبىدىن ئىشىنىپ، تىلى بىلەن شاھىتلىق بەرگەن كىشىلەر. مەسىلەن، ئىيسا ئەلەيھىسسالام، ئۇزەير ۋە پەرىشتىلەر — ئۇلار مۇشرىكلار تەرىپىدىن ئاللاھنى قويۇپ چوقۇنۇلغان بولسىمۇ، ئەمەلىيەتتە ئۇلار ئاللاھقا ئىمان ئېيتقان، ھەقىقەتكە شاھىتلىق بەرگەن بەندىلەردۇر. ئاللاھ تائالا ئۇلارغا شاپائەت قىلىش ئىزنىنى بەرگەن بولسا، ئۇلار شاپائەت قىلالايدۇ. ئۇلار قەلبلىرىدە بىلگەن ھەقىقەتكە ئاساسەن شاھىتلىق بەرگەن، يەنى ئۇلارنىڭ شاھىتلىقى چىن قەلبىدىن ۋە ئىلىم ئاساسىدا بولغان.

بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پەند-نەسىھەت:

ئەي مۇئمىن قېرىنداشلار! بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقىي شاپائەت پەقەت ئاللاھنىڭ ئىزنى بىلەن بولىدۇ، ئاللاھنى قويۇپ باشقىلاردىن مەدەت تىلەش ھەرگىز پايدا بەرمەيدۇ. شۇڭا قەلبىمىزنى پەقەت ئاللاھقا باغلايلى، ئۇنىڭ بىرلىكىگە چىن قەلبىمىزدىن ئىشىنىپ، تىلىمىز بىلەن ئىقرار قىلايلى. ئاللاھ تائالا بىزنى ھەقىقەتنى بىلىپ تۇرۇپ شاھىتلىق بەرگەن ساھابە-ئۇممەتتىن قىلسۇن. ئامىن.