Surja Ed-Duhan — Ajet 26

Kuptimet e fjalëve:

• Zuru': Të lashtat dhe bimët që mbillen për ushqim.
• Makam kerim: Vendi i bukur dhe i nderuar, ku njeriu ndihet rehat dhe i respektuar.

Tefsiri i ajetes:

Pas përmendjes së kopshteve dhe burimeve të ujit, Zoti i Lartësuar vazhdon të përshkruajë begatitë që i kishte dhënë popullit të Faraonit, të cilat ata i lanë pas kur u fundosën në det. Ata kishin të lashta të gjera e të begatshme që jepnin prodhime të shumta, dhe vende qëndrimi të bukura e të rehatshme, të denja për sundimtarët dhe të mëdhenjtë. Këto vende quhen "kerim" (fisnike) sepse ishin të ndërtuara bukur dhe të zbukuruara, të përshtatshme për jetesën e luksoze të tyre. Por gjithë kjo pasuri dhe begati nuk i shpëtoi ata nga dënimi i Zotit, sepse ata mohuan të vërtetën dhe u sollën me arrogancë ndaj thirrjes së Musait a.s.

Përfitimet nga ajete:

1. Begatia dhe pasuria nuk janë shenjë e kënaqësisë së Zotit me një popull, sepse Faraoni dhe populli i tij i kishin të gjitha këto, por megjithatë u shkatërruan për shkak të mohimit dhe tiranisë së tyre.
2. Njeriu nuk duhet të mashtrohet nga jeta e kësaj bote dhe pasuria e saj, sepse ajo është e përkohshme dhe mund të humbasë në një çast.
3. Mirënjohja ndaj Zotit për begatitë është rruga e shpëtimit, ndërsa mosmirënjohja dhe arroganca sjellin shkatërrim.
4. Kjo na mëson se pasuria dhe luksi nuk janë qëllim në vetvete, por mjet për t'i shërbyer Zotit dhe për të ndihmuar të tjerët.