සූරා අද්-දුඛාන් — ආයාත් 26

වදන්හි අර්ථ:

• وَزُرُوعٍ: කෙත්වතු සහ ගොවිබිම්
• وَمَقَامٍ كَرِيمٍ: උතුම් හා අලංකාර වාසස්ථාන, රජවරුන්ට සුදුසු උසස් මන්දිර

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයෙහි අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, ෆිර්අවුන් සහ ඔහුගේ පිරිස ජලයෙන් ගිල්වා විනාශ කරනු ලැබූ විට, ඔවුන් අතහැර ගිය දේවල් කෙතරම් බොහෝද යන්නයි. ඔවුන් අතහැර ගියේ සාරවත් කෙත්වතු, විවිධ භෝග වලින් පිරුණු ගොවිබිම් සහ රජවරුන්ගේ රැස්වීම් සඳහා සුදුසු අලංකාර, උසස් හා ගෞරවනීය වාසස්ථානයන්ය. මෙම "කරීම්" (උතුම්) යන වචනය භාවිතා කර ඇත්තේ එම ස්ථාන රජවරුන්ගේ මන්දිර මෙන් ඉතා අලංකාර හා සුඛෝපභෝගී වූ බැවිනි. ඔවුන් මෙලොව සුඛ විඳීමෙහි ගිලී සිටි අතර, අල්ලාහ්ගේ අනුග්‍රහයන්ට කෘතඥ නොවී, උඩඟු වී, පීඩා කිරීමෙහි යෙදුණහ. එබැවින් ඔවුන්ගේ සියලු සම්පත් හා සුඛෝපභෝගී ජීවිතය හදිසියේම විනාශ වී ගියේය.

පාඩම්:

• මෙලොව සම්පත් හා සුඛෝපභෝගී ජීවිතය කෙතරම් අස්ථිරද යන්න මෙයින් අපට වැටහේ. අද සිටින අය හෙට නොමැති විය හැක.
• අල්ලාහ් ලබා දුන් සම්පත් කෘතඥතාවයෙන් යුතුව, යහපත් මාර්ගයෙහි භාවිතා කළ යුතුය. උඩඟු වීම හා පීඩා කිරීම විනාශයට හේතු වේ.
• ධනය, දරුවන් හා සම්පත් කිසිවෙකුව අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ආරක්ෂා කළ නොහැක. එබැවින් අප විනාශකාරී ක්‍රියාවලින් වැළකී, අල්ලාහ්ට කීකරු වීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.
• පසුතැවිලි වීමට කාලය ඇති අතරතුරේදීම අප අල්ලාහ් වෙත හැරී, යහපත් ක්‍රියා කිරීමට ඉක්මන් විය යුතුය. මරණය හෝ විනාශය පැමිණි පසු පසුතැවීමෙන් ප්‍රයෝජනයක් නැත.