சூரா அத்-துகான் — வசனம் 26

சொற்பொருள்:

• زُرُوعٍ: விவசாயப் பயிர்கள், விளைநிலங்கள்.
• مَقَامٍ كَرِيمٍ: அழகிய, கண்ணியமான இருப்பிடங்கள்; மேலும் அரசர்களுக்குரிய உயர்ந்த மன்றங்கள், சிறப்பான அரண்மனைகள்.

விளக்கம்:

இறைவன் ஃபிர்அவ்ன் மற்றும் அவனுடைய கூட்டத்தாரைக் கடலில் மூழ்கடித்து அழித்த பின்னர், அவர்கள் விட்டுச் சென்ற செல்வங்களையும் வசதிகளையும் இங்கு நினைவூட்டுகிறான். அவர்கள் பின்னால் விட்டுச் சென்றவை: பல்வேறு விவசாயப் பயிர்கள், செழிப்பான விளைநிலங்கள், ஓடும் நீரூற்றுகள், அழகிய தோட்டங்கள், மேலும் அரசர்கள் அமர்ந்து ஆட்சி செய்வதற்குரிய கண்ணியமான, அழகிய மன்றங்களும் உயர்ந்த அரண்மனைகளும் ஆகும். இவை அனைத்தும் அவர்களின் செல்வச் செழிப்பையும், இன்ப வாழ்வையும் காட்டினாலும், அவர்கள் இறைவனுக்கு மாறு செய்ததால் இவை அனைத்தையும் இழந்து அழிவைச் சந்தித்தனர். இது அவர்களின் செல்வங்கள் அவர்களை இறைவனின் தண்டனையிலிருந்து காக்கவில்லை என்பதற்கான சான்றாகும்.

பயன்கள்:

• உலக செல்வங்களும் வசதிகளும் நிலையானவை அல்ல; அவை மனிதனை இறைவனின் தண்டனையிலிருந்து காக்க முடியாது.
• இறைவனுக்கு கீழ்ப்படிதலும் நன்றியும் தான் உண்மையான செல்வம்; அதை இழந்தால் உலக வசதிகள் அனைத்தும் பயனற்றவையாகிவிடும்.
• அழிந்த சமூகங்களின் சம்பவங்களிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; செல்வத்தால் செருக்கடைந்து இறைவனை மறந்தால் அழிவு உறுதி.
• இந்த வசதிகள் அனைத்தையும் வழங்கிய இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்தி, அவனுடைய வழியில் செல்வதே வெற்றிக்கான வழி என்பதை இது நமக்கு உணர்த்துகிறது.