Ад-Духан сүрөсү — Аят 26

1. Сөздөрдүн мааниси:

• زُرُوعٍ (зурууъ): эгин талаалары, айдалган жерлер, өсүмдүктөр.
• مَقَامٍ (макаам): туруучу жай, орун, жыйын өткөрүлүүчү жай, мансап-даража.
• كَرِيمٍ (кариим): урматтуу, ардактуу, берекелүү, жакшы.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта Аллах Таала Фараон менен анын элинин акыбетин баяндап, алардын кыйратылгандан кийин калтырып кеткен нерселерин эскертет. Алар артында эгин талааларын, бадалдарды, бак-дарактарды, аккан булактарды, ошондой эле урматтуу, ардактуу жайларды — б.а. падышаларга таандык болгон, кооз жана берекелүү жыйын орундарын, сарайларын, мансап-даражаларын калтырып кетишкен. Алар бул дүйнөдө мол байлыкка, жыргалчылыкка, бийликке ээ болушкан, бирок Аллахтын азабы келгенде баарынан ажырап, кыйрап калышкан. Бул аят алардын калтырган нерселери аларга эч пайда бербегенин, дүйнө байлыгынын убактылуу экенин көрсөтөт.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Дүйнө байлыгы, бийлик жана мансап — баары убактылуу, алар адамды Аллахтын азабынан куткарбайт.
• Аллах Таала адилеттүү, залымдарды жана текеберлерди эртеби-кечпи жазалайт.
• Ыймандуу адам дүйнөгө алданып калбай, акыретти ойлоп жашоосу керек.
• Аллахтын берген жакшылыктарына шүгүр кылып, аларды Анын жолунда пайдалануу — чыныгы бакыттын булагы.
• Бул аят бизди дүйнөнүн кооздугуна, байлыгына маани берип, акыретти унутуп калуудан сактандырат жана Исламдын акыйкаттуулугун, Аллахтын кудуреттүүлүгүн дагы бир жолу ырастайт.