Duxon surasi — Oyat 31

Kalima ma'nolari:

• عَالِيًا – mutakabbir, o‘zini katta olib, haddidan oshgan.
• الْمُسْرِفِينَ – isrofgarchilik qiluvchilar, ya’ni kufr va zulmda chegaradan chiqqanlar.

Tafsir:

Ya’ni, Biz (Alloh taolo) Bani Isroilni xor qiluvchi va ularga og‘ir azob beruvchi Fir’avnning (azobidan) qutqardik. Zero, Fir’avn yer yuzida mutakabbirlik qilib, o‘zini ulug‘ sanardi va Allohning bandalari ustidan jabr-zulm o‘tkazardi. U kufr, zulm va gunohda haddidan oshgan, Allohning amridan chiqib ketgan isrofchilardan edi. Uning bu takabburligi va isrofchiligi oxir-oqibat halokatiga sabab bo‘ldi.

Foydalar:

1. Alloh taolo zolim va mutakabbir hukmdorlardan o‘z bandalarini qutqarishga qodir ekanini bilamiz – bu mo‘minlarga tasalli va umid bag‘ishlaydi.
2. Takabburlik va o‘zini katta olish – insonni halokatga yetaklovchi eng yomon xislatlardan biri ekanini anglaymiz.
3. Allohning azobi zolimlarni albatta topadi, ular qanchalik kuchli bo‘lmasin, ularning jabru zulmi o‘tkinchidir.
4. Mo‘min kishi har qanday vaziyatda ham Allohga suyanib, sabr qilishi va zulmga qarshi turishi lozimligini o‘rganamiz.