Ад-Духан сүрөсү — Аят 42

1. Сөздөрдүн мааниси:

• إِلَّا — «...дан башка», «...ны эсепке албаганда».
• مَن رَّحِمَ اللَّهُ — «Аллах ырайым кылган адамдар».
• الْعَزِيزُ — «Кудуреттүү», «эч ким жеңе албаган Бирөө».
• الرَّحِيمُ — «Ырайымдуу», «кайрымдуу».

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аят кыямат күнүндөгү окуянын уландысы. Ошол күнү эч бир адам башка бирөөгө жардам бере албайт, эч ким бири-бирин коргой албайт. Бирок Аллах ырайым кылган ыймандуу адамдар гана бул жалпы абалдан өзгөчөлөнөт. Алар Аллахтын уруксаты менен бири-бирине шапаат кылышат, башкача айтканда, күнөөлөрү кечирилип, сооп иштери менен пайда алышат. Анткени Аллах — Кудуреттүү, Ага эч ким каршы тура албайт, душмандарын жазалоодо жеңилбейт. Ошол эле учурда Аллах — Ырайымдуу, тообо кылган пенделерине, Өзүнө баш ийген ыймандууларга кайрымдуулук кылат.

1. Алынган пайдалар:

• Кыямат күнүндө адамдардын бири-бирине жардам бере албастыгы — бул дүйнөдөгү жакындык, байлык, даража сыяктуу нерселердин өткөөл экенин эскертет. Ошондуктан ар бир адам Аллахтын ырайымына таянышы керек.
• Аллахтын ырайымына жетүүнүн жолу — ыйман келтирүү, жакшылык иштерди кылуу жана тообо кылуу. Бул аят адамды үмүтсүздүккө түшүрбөйт, тескерисинче, Аллахтын кечиримдүүлүгүнө үмүт арттырат.
• Аллахтын «Азиз» (Кудуреттүү) жана «Рахим» (Ырайымдуу) деген ыйгарымдары бири-бирине карама-каршы эмес, тескерисинче, алар катар келет. Бул Аллахтын адилеттиги менен ырайымынын тең салмакта экенин көрсөтөт. Аллах каалаганда жазалайт, каалаганда ырайым кылат.
• Бул аят бизди Аллахтын ырайымын үмүт кылууга, жакшылык иштерди көбөйтүүгө жана башкаларга шапаат кылуучу болууга чакырат. Ислам — бул үмүт жана ырайым дини экенин дагы бир жолу ачыктайт.