Сураи Ад-Духан — Оят 6

1. Маънои калимаҳо:

— «Раҳматан»: марҳамат ва неъмате, ки аз ҷониби Аллоҳ таъоло ба бандагонаш мерасад.

— «Мин раббика»: аз ҷониби Парвардигори ту, яъне Аллоҳ таъоло.

— «Самӣъ»: шунавандаи ҳамаи овозҳо ва суханон.

— «Алим»: донандаи ҳамаи корҳо, ниятҳо ва ҳолатҳои бандагон.

1. Тафсири оят:

Аллоҳ таъоло дар ин оят ба Расули худ (с) хабар медиҳад, ки фиристодани паёмбарон ва нозил кардани китобҳо барои мардум раҳмату марҳамате аз ҷониби Парвардигор аст. Ин раҳмат ба он маъност, ки Аллоҳ таъоло одамонро бе ёрӣ ва роҳнамоӣ нагузошта, балки барои онҳо паёмбаронро фиристод, то роҳи рост ва сироти мустақимро нишон диҳанд ва аз азоби дунёву охират огоҳ созанд. Ин фиристодани паёмбарон на аз рӯи ҳикмати беасос, балки аз рӯи раҳмат ва лутфи Худованд ба бандагонаш сурат гирифтааст.

Сипас Аллоҳ таъоло худро бо ду сифати бузург тавсиф мекунад: «Самӣъ» ва «Алим». Яъне Ӯ шунавандаи ҳамаи овозҳост — ҳар сухане, ки бандагон мегӯянд, хоҳ ошкоро бошад ва хоҳ пинҳонӣ, Аллоҳ онро мешунавад. Ва Ӯ донандаи ҳамаи корҳост — ҳар амале, ки бандагон анҷом медиҳанд, ва ҳар нияте, ки дар дил доранд, барои Аллоҳ пӯшида нест. Ӯ аз ҳолати бандагонаш огоҳ аст ва медонад, ки онҳо ба роҳнамоӣ ва раҳмат ниёз доранд, бинобар ин паёмбаронро барои онҳо фиристод.

1. Фоидаҳои оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки Аллоҳ таъоло бандагонашро дӯст медорад ва ба онҳо раҳм мекунад, зеро барои ҳидояти онҳо паёмбаронро фиристодааст.

— Фиристодани паёмбарон ва нозил кардани китобҳои осмонӣ неъмати бузург ва раҳмати ошкори Аллоҳ барои инсоният аст.

— Аллоҳ таъоло ҳамаи суханони бандагонро мешунавад ва ҳамаи корҳои онҳоро медонад, бинобар ин инсон бояд ҳамеша аз Ӯ ҳазар кунад ва амалҳои нек анҷом диҳад.

— Ин оят ба инсон умед мебахшад, ки ҳар гоҳ ба Аллоҳ рӯ оварад ва дуо кунад, Ӯ суханонашро мешунавад ва ҳолаташро медонад.

— Доноии Аллоҳ ба ҳама чиз нишон медиҳад, ки Ӯ ҳамеша барои ҳидояти бандагонаш роҳи дурустро интихоб мекунад ва ҳеҷ чиз аз илми Ӯ пинҳон намемонад.

— Ин оят моро ба шукргузорӣ ва итоат ба Аллоҳ таъоло даъват мекунад, зеро Ӯ бо раҳмати худ моро аз торикӣ ба рӯшноӣ ҳидоят кардааст.