سورت جاثیه — آیت 22

د مهمو کلمو معنا:

• بِالْحَقِّ: په حق او حکمت سره، نه په عبث او بېکفايته.
• کَسَبَتْ: هغه څه چې انسان يې کړي وي، که ښه وي که بد.
• لَا يُظْلَمُونَ: پر دوی به ظلم نه کېږي، نه به د نېکیو اجر کمېږي او نه به د بدیو سزا زیاته کېږي.

تفسیر:

الله تعالیٰ آسمانونه او ځمکه په حق او حکمت سره پیدا کړي دي، نه په عبث او بېمقصد. دا پیدا کول د الله د قدرت او لوی حکمت ښکارندوی دی، او دا چې دا ټول مخلوقات پر هيڅ نه دي جوړ شوي، بلکې د یوې لویې موخې لپاره دي.

د دې مخلوقاتو له حکمتونو څخه یو دا دی چې هره ځان به د خپلو کړنو په بدل کې سزا یا اجر ترلاسه کوي. څوک چې ښه کار کوي، د ښه کار بدل به ورکړل شي، او څوک چې بد کار کوي، د بد کار سزا به ویني. الله تعالیٰ پر هېچا ظلم نه کوي؛ نه به د چا د نېکۍ اجر کمېږي او نه به د چا د بدۍ سزا زیاته کېږي. هر څوک به د خپل عمل په اندازه بدله ترلاسه کوي.

فايدې:

1. دا چې الله تعالیٰ دا نړۍ په حق او حکمت سره پیدا کړې ده، نو د دې نړۍ هر څه بېمقصد نه دي؛ پر انسان لازم ده چې د خپل ژوند مقصد وپېژني او د الله په رضا کې يې تېر کړي.
2. د آخرت په ورځ به هره ځان ته د خپلو کړنو بدله ورکول کېږي، نو انسان باید په خپلو عملونو کې محتاط وي او ښه کارونه وکړي.
3. دا چې الله تعالیٰ پر هېچا ظلم نه کوي، دا د الله د عدل او رحمت ښکارندوی دی؛ نو انسان باید له الله څخه هیله ولري او د هغه پر عدل باور ولري.
4. دا آیت انسان ته د آخرت یادونه کوي او هغه له غفلت څخه راویښوي، ترڅو د خپل ژوند په حساب او کتاب پوه شي.