سورت جاثیه — آیت 27

د کلمو معناګانې:

• مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ: د اسمانونو او ځمکې بادشاهي او واکمني.
• تَقُومُ السَّاعَةُ: قیامت قائمېږي، هغه وخت چې مړي له قبرونو راپاڅېږي.
• يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ: باطل پرستان تاوان او زیانمن کېږي، یعنې هغه څوک چې حق یې باطل ګڼلی او باطل یې حق ګڼلی.

تفسیر:

الله تعالیٰ ته یوازې د آسمانونو او ځمکې بشپړ ملکیت او واکمني ده، نه یوازې د پیدایښت په لحاظ، بلکې د بادشاهۍ، تصرف او عبادت په لحاظ هم. نو په دې دواړو کې له هغه پرته بل څوک د عبادت او بندګۍ حق نه لري. کله چې د قیامت ساعت راشي او خلک د حساب او جزا لپاره راپاڅېږي، په هغه ورځ به هغه کسان په ښکاره توګه تاوان او زیانمن شي چې د باطل خاوندان دي؛ هغه کسان چې له الله پرته یې د نورو عبادت کاوه، د حق د ردولو هڅه یې کوله او د باطل د پیاوړي کولو لپاره یې کوښښ کاوه. د دوی خسران به په هغه ورځ څرګند شي، کله چې به د دوی باطل عملونه له منځه ولاړ شي او د دوی ټولې هیلې به ناکامې شي.

فايدې:

• دا چې د آسمانونو او ځمکې ملکیت یوازې د الله تعالیٰ دی، نو بنده باید خپل زړه له مخلوقاتو نه وباسي او یوازې له خپل خالق سره یې وتړي، ځکه چې د هر څه مالک او واکمن هغه دی.
• د قیامت ورځ به د باطل پرستانو د تاوان ښکاره کېدو ورځ وي، نو دا موږ ته دا درس راکوي چې په دنیا کې باید له حق سره ودرېږو او له باطل څخه ځان لرې وساتو، ځکه چې باطل به بالاخره له منځه ولاړ شي او د هغه پیروان به تاوانمن شي.
• د قیامت په ورځ به د هر چا حقیقت ښکاره شي، نو مسلمان باید تل د الله تعالیٰ د رضا لپاره عمل وکړي، نه د خلکو د خوښې لپاره، ځکه چې اصلي بری او کامیابي په هغه ورځ ښکاره کېږي.