سوره جاثیه — آیه 37

معانی کلمات:

• کبریاء: عظمت، جلال، بزرگواری و سلطنت مطلق.
• عزیز: غالب و شکستناپذیر، آنکه هیچکس بر او چیره نمیشود.
• حکیم: دارای حکمت در آفرینش، تقدیر و تدبیر امور.

تفسیر آیه:

تنها برای خداوند متعال است عظمت و جلال و بزرگواری در تمام آسمانها و زمین. نشانههای عظمت و قدرت او در همهجا آشکار است؛ از عظمت آسمانها و ستارگان گرفته تا نظم شگفتانگیز زمین و موجودات آن. هیچکس در برابر او گردنکشی نمیکند مگر آنکه ذلیل و خوار شود، و هیچ موجودی شریک او در این کبریا و سلطنت نیست. اوست خدایی که غالب و شکستناپذیر است و هیچ قدرتی یارای مقابله با او را ندارد، و در همه کارهایش حکیم است؛ در آفرینش، در تقدیر، در تدبیر و در احکام و فرمانهایش. هر آنچه او انجام دهد بر اساس حکمت و مصلحت است و هیچ کار بیهوده و بیهدفی از او صادر نمیشود.

فواید و پیامهای آیه:

• شناخت عظمت و کبریای الهی، دل انسان را از محبت دنیا و وابستگی به غیر خدا پاک میکند و او را به تواضع در برابر پروردگار وا میدارد.
• یادآوری اینکه خداوند عزیز و شکستناپذیر است، به مؤمن آرامش و اطمینان میبخشد که هیچ دشمنی هرچند قوی، نمیتواند به او آسیب برساند مگر به اذن خدا.
• حکمت خداوند در همه امور، انسان را به صبر و رضا در برابر قضا و قدر الهی دعوت میکند و او را از اعتراض به تقدیرات الهی بازمیدارد.
• این آیه انسان را به شکرگزاری و عبادت خالصانه دعوت میکند، چرا که تنها کسی سزاوار عبادت و پرستش است که دارای چنین کبریا، عزت و حکمتی باشد.