Sure Muhammed — Ayet 20

Kelime Anlamları:

• لَوْلَا (levlâ): Keşke, olaydı, niçin olmadı?
• مُحْكَمَةٌ (muhkemetun): Hükümleri sağlam, açık ve kesin olan, neshedilmemiş, apaçık hükümler içeren sure.
• الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ (ellezîne fî kulûbihim marad): Kalplerinde şüphe, nifak ve iman zayıflığı hastalığı bulunan münafıklar.
• الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ (el-mağşiyyi aleyhi minel-mevt): Ölümün şiddetiyle baygınlık geçiren, can çekişen kimse.
• فَأَوْلَى لَهُمْ (fe evlâ lehum): Onlara yazıklar olsun, azap onlara yaklaştı, vay onların haline!

Tefsir:

Müminler, Allah yolunda savaşmanın farz kılınmasını canı gönülden arzular ve bu uğurda şehitlik mertebesine ulaşmayı dilerler. Bu sebeple, "Keşke cihadı emreden bir sure indirilseydi!" diyerek Allah Resulü'ne olan bağlılıklarını ve savaşa olan isteklerini dile getirirler. Onların bu samimi arzusu, imanlarının bir göstergesidir.

Ancak Allah Teâlâ, bu isteklerinin ardından, içinde savaşın emredildiği, hükümleri apaçık ve kesin bir sure indirdiğinde durum değişir. İşte o zaman, kalplerinde şüphe ve nifak hastalığı bulunan münafıkların halini görürsün: Onlar, ölümün şiddetiyle baygınlık geçiren, gözleri korkudan donakalan bir kimsenin bakışı gibi sana korku ve nefretle bakarlar. Çünkü onlar, canlarından ve mallarından vazgeçmeyi gerektiren bu emirden dehşete kapılırlar.

Bu ayet, münafıklar için bir tehdit ve uyarıdır: "Yazıklar olsun onlara! Azap onlara yaklaşmıştır." Onların bu korkakça tavırları, imanlarının ne kadar zayıf olduğunu ortaya koyar. Oysa onlara yakışan, Allah'ın emrine itaat etmek, Resulü'ne güzel sözler söylemek ve cihadın farz olduğu an geldiğinde seve seve bu emre uymaktır. Eğer Allah'a sadık kalsalardı, bu onlar için dünya ve ahirette çok daha hayırlı olurdu.

Bu ayet, bizlere önemli bir ders verir: İman sadece dille söylemek değil, kalple tasdik edip gereğini yapmaktır. Allah'ın emirleri geldiğinde, nefsimize ağır gelse de teslim olmak, gerçek müminliğin alametidir. Cihad, sadece savaş meydanında değil; nefsimizle, şeytanla ve kötü arzularımızla mücadele etmektir. Allah, kendisine samimiyetle yönelen kullarını asla yalnız bırakmaz ve onları dünyada izzet, ahirette ise cennetle mükâfatlandırır. Mümin, her halinde Allah'a güvenir ve O'nun rızasını kazanmak için elinden geleni yapar. İşte gerçek kurtuluş ve mutluluk budur.