Sura Al-Ma'ida — Werset 109

Słowa wymagające wyjaśnienia:

• „Mādhā ujibtum” – co odpowiedzieliście? Jakie były odpowiedzi waszych narodów na wasze wezwanie?
• „Lā ʿilma lanā” – nie mamy wiedzy; oznacza to, że nie znają oni tego, co znajdowało się w sercach ich narodów po ich odejściu.
• „ʿAllām al-ghuyūb” – Ten, który doskonale zna wszystko, co ukryte i niewidoczne dla stworzeń.

Interpretacja wersetu:

W Dniu Sądu Ostatecznego Bóg zgromadzi wszystkich posłańców – od pierwszego do ostatniego – i zapyta ich: „Jak odpowiedziały wam wasze narody, gdy wzywaliście je do jedności Boga i posłuszeństwa Jemu?” Wtedy posłańcy, pokornie i z całkowitym zawierzeniem Bogu, odpowiedzą: „Nie mamy wiedzy o tym, co znajdowało się w ich sercach ani co uczynili po naszym odejściu. Nie wiemy, czy odpowiedzieli wiarą, czy też odrzucili nasze wezwanie w ukryciu. Ty bowiem – Panie nasz – jesteś Jedynym, który doskonale zna wszystkie sprawy ukryte i jawne, to, co było, i to, co będzie. Ty wiesz o nich wszystko, a my znamy jedynie to, co nam okazali.” To pytanie zadane posłańcom ma na celu potwierdzenie prawdy przeciwko narodom i ukazanie, że posłańcy w pełni wypełnili swoje obowiązki, a odpowiedź należy do Boga, który zna wszystko.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pokazuje on wielką godność posłańców – ich pokorę wobec Boga i powstrzymanie się od wypowiadania się bez wiedzy, co jest dla nas wzorem do naśladowania w naszym życiu.
2. Uczy nas, że pełne poznanie należy wyłącznie do Boga, a ludzie znają jedynie to, co Bóg im objawił – dlatego powinniśmy pokładać ufność w Bogu we wszystkich sprawach.
3. Podkreśla, że odpowiedzialność posłańców ogranicza się do przekazania przesłania, a rezultaty należą do Boga – to uczy nas, że naszym obowiązkiem jest czynienie dobra i nawoływanie do niego, a rezultaty pozostawiamy Bogu.
4. Werset ten zapowiada, że w Dniu Sądu posłańcy będą świadkami przeciwko swoim narodom, co skłania nas do zastanowienia się nad naszą odpowiedzią na wezwanie posłańców, zanim nadejdzie ten Dzień.
5. Podkreśla on wszechogarniającą wiedzę Boga – że nie umknie Mu nic, co ukryte w sercach, co motywuje nas do szczerości w intencjach i czynach.